Geen tijd voor kinderen
| Publicatie | Nr. 46 - 18 november 2011 |
|---|---|
| Jaargang | 2011 |
| Rubriek | Hoofdredactioneel |
| Auteur | Evert Pronk |
| Pagina's | 2801 |
beeld: De Beeldredactie, Christiaan Krouwels
Je eicellen invriezen omdat het nu niet uitkomt om aan kinderen te beginnen. Absurd, is het eerste wat bij me opkomt. Begin dan gewoon op tijd aan kinderen! De reflexmatige gedachte voorbij slaat de twijfel toe. Heb ik wel recht van spreken? Als man heb je alleen indirect te maken met de zwangerschap. Ik kon telkens gewoon blijven werken tot de dag van de bevalling. Mijn vrouw nam voor het ouderschap met liefde tijdelijk wat meer gas terug in haar carrière. En waarom zouden mensen er niet voor mogen kiezen voorrang te geven aan hun loopbaan? Het is toch hun leven? En hun lijf. Als ze ook voor de kosten willen opdraaien, waarom niet?
Dan naar de feiten. Wie ‘Eicelvitrificatie: dilemma’s te over’ leest (blz. 2806), beseft dat het onderscheid tussen het invriezen van eicellen op sociale en op medische indicatie niet altijd eenvoudig is te maken. Bij jonge vrouwen met kanker is het evident, maar wanneer het gaat om verminderde vruchtbaarheid wordt het diffuus. Daar is leeftijd een risicofactor. Gynaecoloog Jan Kremer vond in een gehoor van collega’s over geen enkele casus consensus of de indicatie medisch of sociaal moest luiden.
Bij nader inzien is het geen simpele kwestie. Gezien de relatief hoge bedragen die ermee gemoeid zijn, zullen politiek en zorgverzekeraars zich met de grenzen gaan bemoeien.
Onder de meer dan tweehonderd vrouwen die zich inmiddels hebben aangemeld voor het laten invriezen van eicellen, bevinden zich ook artsen. Immers, voor wie zich wil specialiseren is het starten van een gezin geen vanzelfsprekendheid. De regeling voor zwangere aiossen is nog steeds ondermaats (zie ook MC 39/2010: 1978). Het Opleidingsfonds voorziet niet in vervanging.
Verlof en deeltijdwerk moeten vaak door een collega-aios of -anios worden opgevangen. Dat maakt het uitstellen van een zwangerschap een min of meer gedwongen keuze. Dat is pas echt absurd. En kortzichtig. Het ouderschap geeft artsen namelijk ook zeer bruikbare vaardigheden. Het zich goed kunnen verplaatsen in jonge ouders van patiënten bijvoorbeeld. Of in patiënten die zelf nog niet zo lang vader of moeder zijn. Dat is oneindig veel waard.
Evert Pronk, hoofdredacteur a.i.
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Canon geneeskunde
Ook de geneeskunde kan niet zonder.
