U bent nu hier:

Een potent placebo

Publicatie Nr. 3 - 15 januari 2002
Jaargang 2002
Rubriek Praktijkperikel


Er zijn zo van die kwalen waar geen normaal medisch kruid tegen gewassen is. In de regel is het dan verstandig om als huisarts de diepgewortelde behoefte om aardig te worden gevonden even te negeren en de patiënt nee te verkopen, daar je anders zelf kans loopt voortijdig opgebrand te raken. Helaas kent eigenlijk iedere dokter bij aardige patiënten wel zwakke momenten. In uitzonderingssituaties kan de gemakzuchtige greep in de doos van de placebotherapie om de patiënt te plezieren echter ook te vruchtbaar uitpakken.


De Marokkaan Yaloul kende ik al lang. Sinds hij een ernstig auto-ongeluk had gehad, kwam hij vaak met uiteenlopende klachten op het spreekuur en steeds kwam zijn vrouw, Aziza, mee omdat ze het Nederlands beter beheerste. Bij Aziza bracht ik midden vorig jaar een spiraaltje in: vijf kinderen vond ze genoeg, zeker gezien de aandacht die Yaloul voor zich opeiste.
Ik was dan ook hoogst verbaasd dat hij begin dit jaar alleen kwam. Verlegen ging hij zitten, wees op zijn buik en vertelde dat het niet goed was.
‘Nieuwe problemen met de buik?’, vroeg ik.
‘Nee, nee, niet de buik, het ging om de ..., vanne ..., slapen bij vrouw niet goed.’
Al snel werd zijn probleem duidelijk: de erecties lieten het afweten.


‘Jij Yaloul altijd helpen, jij goede dokter.’
Daar wilde ik natuurlijk wat tegenoverstellen. Ik had zeer goede medicijnen: coerulochin. Omdat ze zo goed zijn, gaf ik er maar vijf mee: een halfuur voor het vrijen in te nemen.
Gniffelend schudde hij mij de hand. Is het verwonderlijk dat mijn ego werd gestreeld?


Ik was het voorval al bijna vergeten toen Aziza met de jongste, inmiddels alweer bijna vier, op het spreekuur kwam. Na de aandacht voor zijn oorklachten, had ze zelf ook wat.
Ze was boos: ‘Jij Yaloul te sterke tabletten heb gegeven. Een beetje hulp, oké, maar waarom meteen zulke sterke medicijn?’
‘Hoezo te sterk?’, vroeg ik, daar ik het niet onmiddellijk begreep.
‘Ik twee weken over tijd. Bang voor zwangerschap. Dat kan toch niet met ding in buik. En hij pas twee tabletten op.’
De zwangerschapstest was inderdaad positief.

Ik heb de situatie uitgebreid met haar besproken en omdat ze al vijf kinderen had en veel zorg aan Yaloul moest besteden, wilde ze een abortus provocatus laten verrichten. Ik heb meteen het spiraaltje verwijderd en hoopte eigenlijk stiekem op de complicatie, een abortus, waar ik altijd voor waarschuw. Zij zou de situatie met Yaloul bespreken en na het weekend kwam ze een verwijsbrief halen en was haar boosheid alweer verdwenen.


Ik blijf benieuwd wat Yaloul met die andere drie wonderpillen heeft gedaan.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd