Twee Europese patiënten
| Publicatie | Nr. 13 - 27 maart 2002 |
|---|---|
| Jaargang | 2002 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
In één week tijd had ik twee interessante patiëntencontacten.
De eerste was een bekende uit mijn praktijk. Een Turkse jongeman met een seronegatieve spondylartropathie en perifere artritiden. Hij was al langere tijd onder controle, het beeld was vrij stabiel. Eerder dit jaar had ik hem voorgesteld te starten met Salazopyrine, aangevuld met een NSAID. Na één tablet van de Salazopyrine had hij echter buikklachten gekregen en hij was met het medicament gestopt. Omdat het beeld niet al te dramatisch was, is dit maandenlang zo gebleven. In juni vertelde de patiënt mij dat hij voor twee maanden naar Turkije ging en daar een sauna en masseur zou bezoeken.
Opgewekt kwam hij in september weer terug met wat officiële stukken uit Turkije. Ook had hij medicamenten meegebracht. Een Turkse dokter had hem intensief onderzocht. HLA-B27 was bepaald, hetgeen positief bleek te zijn. Verder had uitgebreid bloedonderzoek plaatsgevonden waar een aantal termen herkenbaar waren, de reumafactor was negatief, CRP sterk positief enzovoort enzovoort. Tot zijn grote voldoening had de patiënt medicamenten voorgeschreven gekregen: Salazopyrine, Indocid, Seroxat! Het ging hem erg goed en hij was zeer tevreden.
Het tweede interessante patiëntencontact van die week betrof een patiënte uit een andere uithoek van Europa. Op mijn spreekuur kwam een Spaanssprekende vrouw die al 30 jaar in Nederland woont, vergezeld van een beëdigd vertaler. Patiënte in kwestie had ik nog nooit gezien. Er ontspon zich een normaal anamnestisch gesprek, waarbij de tolk goed werk deed. Uit dit gesprek en met de aanvullende bevindingen bij het lichamelijk onderzoek kon ik opmaken dat patiënte een zeer herkenbaar uitgebreid pijnsyndroom had.
De vrouw had een fotomap bij zich die ik moest bekijken. Hierin zaten fotos van onderarmen en handen, knieën en thorax. De fotos waren niet gedateerd en waren niet voorzien van een naamsticker. Aan een ring op de foto kon ik enige relatie met patiënte ontdekken. Verder kwamen uit de tas Spaanse rapporten met daar aangehecht een vertaling van de beëdigd tolk, voorzien van alle stempels en waarmerken. Hieruit bleek mij dat de reumafactor net boven de grens van normaal was. Het derde dat uit de tas kwam, was een aantal doosjes met medicamenten: een NSAID, een anti-depressivum en een doosje met zes ampullen met een intramusculair corticosteroïd preparaat! Patiënte was erg verontwaardigd dat ik haar de injecties niet wilde geven.
Rest nog te vermelden dat beide patiënten in hun moederland een bedrag achterlieten van, omgerekend, meer dan 400 Euro. Ik heb niet de moeite genomen om uit te zoeken of in Verenigd Europa deze kosten ook door het ziekenfonds worden gedekt.
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
