U bent nu hier:

Huis(dieren)arts

Publicatie Nr. 44 - 28 april 2002
Jaargang 55
Rubriek Praktijkperikel


Mijn patiënte liep met haar hond te wandelen toen zij door een andere hond werden aangevallen. Zij liepen daarbij allebei letterlijk en figuurlijk een flinke knauw op. Met het verzorgen van de wond en het toedienen van een tetanusvaccin is een dergelijke episode tegenwoordig echter niet meer afgesloten. Na enkele maanden volgt namelijk onvermijdelijk het verzoek om inlichtingen van de medisch adviseur van de letselschadeverzekeraar. Zo ook in dit geval.
Nadat hij de gebruikelijke vragen had gesteld over de aard en omvang van de kwetsuren van patiënte, bleek deze collega ook geïnteresseerd te zijn in het welzijn van het dier. ‘Bent u van mening dat de aanval van de hond zodanig ernstig is dat ook patiëntes hond onder behandeling moest komen?’
Ik ben er wel aan gewend dat men van een dorpsdokter een ruime taakopvatting verwacht. Maar zélfs op het platteland behoort de diergeneeskunde (en trouwens ook de tandheelkunde) niet meer tot het terrein van de huisarts.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd