U bent nu hier:

Vuile was

Publicatie Nr. 18 - 01 mei 2002
Jaargang 2002
Rubriek Praktijkperikel

Onlangs kreeg ik van een patiënt zijn ontslagbrief te lezen die hij via zijn huisarts had ontvangen. Om herkenbaarheid te voorkomen geef ik hier een verkorte versie.


(datum) Maligniteit. 6 CVP-kuren.
(datum) Relaps. 3 CVP-kuren.
(datum) Relaps. 6 CHOP-kuren.
(datum) Relaps. 6 Fludarabine-kuren.
(datum) Relaps. Lage dosis radiotherapie.
(datum) Relaps. 6 CVP-kuren.
augustus 2000 Relaps. Lage dosis radiotherapie.
december 2000 Progressie. Leukeran en prednison.
februari 2001 Progressie. Dreigende ileus. Lokaal hoge dosis radiotherapie. Spoedoperatie. Moeizaam herstel.
april 2001 Toediening monoklonaal antistof, waarna in zeer goede klinische conditie.


Leve de medische wetenschap, zou men zeggen. Weggelaten is echter het volgende (mededeling patiënt):
november 2000 Vraag patiënt: ‘Waarom nu geen immunotherapie?’
 Antwoord: ‘Dat ben ik met u eens, die zal ik aanvragen.’
december 2000 Progressie. Leukeran en prednison. (Andere arts dan in november, geen verdere uitleg.)
mei 2001 ‘Was het gezien het goede resultaat van de immunotherapie niet beter geweest mij die behandeling al in november te geven?’
 Antwoord: ‘Inderdaad en ik vond dat destijds dan ook zeer frustrerend. Mijn aanvraag werd echter in november afgewezen wegens de hoge kosten.’


Patiënt ontving nog geen rekening in verband met deze immunotherapie, maar hij vermoedt dat het gaat om een bedrag tussen de 14.000 en 18.000 euro. Wel kreeg hij al een overzicht van de overige behandelingskosten sinds oktober: ruim 45.000 euro. Kosten die achteraf gezien dus grotendeels vermijdbaar waren geweest.
Mijn zorg betreft echter vooral het feit dat in de ontslagbrief niets wordt gezegd over het niet geven van immunotherapie in december wegens de kosten. Dergelijke beslissingen, gebaseerd op voorschriften van hogerhand, zijn misschien onvermijdelijk maar moeten wel zichtbaar worden gemaakt. Allereerst voor de patiënten, maar ook voor het publiek, opdat zij voortaan weten waar zij in Nederland op kunnen rekenen zonder daar hun artsen de schuld van te geven. Een feitelijk juiste en volledige ontslagbrief is daartoe een aanzet.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd