U bent nu hier:

Minachting of aversie

Publicatie Nr. 24 - 06 mei 2002
Jaargang 55
Rubriek Praktijkperikel

In de weekenddienst wordt een verpleeghuisarts geconfronteerd met een ernstig zieke man die gedecompenseerd is bij een vermoedelijke infectie. Omdat de patiënt onvoldoende reageert op diuretica en de familie intensievere therapie wil, wordt overlegd met de behandelend cardioloog van het naburige academisch ziekenhuis. De patiënt is tevens bekend bij de longarts en de uroloog.


De dienstdoende cardioloog zegt alleen Lasix te zullen spuiten en verwijst naar de internist. Doorverbinden wil hij niet. Hij is echter, na enig aandringen, wel bereid de verpleeghuisarts weer terug te zetten op de centrale.
De internist komt aan de lijn. Hij is al op de hoogte van de vraag. Hij zat naast de cardioloog aan tafel en heeft de discussie gevolgd. Als hij het vermoeden op een urosepsis hoort, probeert    hij door te verwijzen naar de uroloog, maar na bezwaren over deze van-het-kastje-naar-de-muur-verwijstactiek is hij niet te beroerd de patiënt te bekijken en hem daarna eventueel door te verwijzen.


Later blijkt dat de patiënt een myocardinfarct heeft doorgemaakt en een pneumonie heeft. Wat gaat er achter dit verwijsgedrag schuil? Bezuinigingen? Minachting voor collegae in de periferie? Aversie tegen verpleeghuisbewoners?

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd