U bent nu hier:

Schuldig

Publicatie Nr. 23 - 03 juni 2002
Jaargang 2002
Rubriek Praktijkperikel

Sinds twee maanden ben ik waarnemend huisarts en word ik dus regelmatig gebeld of ik kan invallen. Soms word ik gepolst of ik ook geen interesse heb in de praktijk. Dit gebeurde me laatst ook.


‘Nee, ik heb geen interesse in een waarneming voor één dag per week.’
‘Maar het is ook de bedoeling dat de waarnemer dan een praktijk van een collega kan overnemen, zo kun je je vast inwerken.’
‘Maar ik wil me nog niet vestigen.’
‘Weet je dat 90 procent van je collega’s dat zegt ?’
‘Ja.’
‘En dat daardoor de hele huisartsenzorg vastloopt?’
‘Daar zijn ook wel andere oorzaken voor, maar het is denk ik niet de bedoeling daarover nu te discussiëren.’
‘Nee, maar ik wilde je erop wijzen welke verantwoordelijkheid je draagt. Wij kunnen dus geen zaken doen, tot ziens.’ ... tuut .. tuut ....


Mijn collega had steeds gefrustreerder geklonken, wat ik me goed kan voorstellen. Maar ik kan nog steeds niet bedenken wanneer ik de problemen in de huisartsenzorg heb veroorzaakt en probeer me dus ook niet schuldig te voelen.
Ondertussen blijf ik me verdiepen in de ingewikkelde problematiek in huisartsenland. Zo probeer ik erachter te komen wanneer voor mij de omstandigheden om mij te vestigen, op diverse vlakken maar met name financieel, goed genoeg zijn. n

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd