U bent nu hier:

Woudschoten op de schop

Publicatie Nr. 35 - 28 augustus 2002
Jaargang 2002
Rubriek Praktijkperikel

Op zaterdagochtend word ik - niet meer praktiserend huisarts - door mijn buurvrouw in paniek gebeld. Zij vreest dat haar man een hartinfarct heeft. Ze heeft de huisarts al gebeld; zijn antwoordapparaat verwijst naar het 09-nummer van de doktersdienst. Het nummer gedraaid: een metaalachtige stem nodigt uit om de 1 in te drukken als het een spoedgeval betreft. Er zijn nog zestien (!) wachtenden voor u.
Ik begrijp buurvrouws paniek en lap even de regeltjes over intercollegiale etiquette aan mijn laars. Ik tref mijn buurman aan met evidente infarctsymptomen. Ik bel het 09-nummer: nog ‘slechts’ zeven wachtenden voor mij, na minuten wachten nog niet veranderd in zes. Ik bel 112: binnen tien minuten is de ziekenauto er. Het commentaar van de ambulanceverpleegkundige: ‘De bereikbaarheid van de huisartsen? Standaard beroerd geworden. Ze zijn druk bezig hun eigen vak overbodig te maken.’
Ik vrees dat hij ondanks de ferme taal van LHV-voorzitter Vos gelijk heeft.
Inmiddels twee weken later is meneer na een dotterbehandeling weer thuis. Van de huisarts, die twee straten verderop praktijk houdt, is taal noch teken vernomen. En dat ondanks het feit dat zowel de echtgenote als het ziekenhuis meteen na het weekend bericht heeft gestuurd.
Woudschoten op de schop? Die continue integrale zorg was zo slecht nog niet.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd