U bent nu hier:

Niet gescreend

Publicatie Nr. 39 - 24 september 2002
Jaargang 2002
Rubriek Praktijkperikel

’Kankermedicijn helpt tegen sikkelcelziekte’, lees ik vlak voor het slapen gaan in Medisch Contact.
Vroeger, in de tropen, heb ik veel patiëntjes met deze ernstige ziekte gezien. Er is dus hoop. Tevreden leg ik het blad weg en val in slaap.


Om één uur gaat de telefoon: ‘Ambulance met spoed onderweg naar het ziekenhuis, reanimatie.’ Nog voor de ambulance ben ik op de spoedkamer. Er wordt een donkere baby van een jaar binnengebracht, geïntubeerd en al. Reanimatie mag niet baten en het kindje overlijdt. De ouders uit het nabije asielzoekerscentrum weten zich geen raad. Drie uur geleden heeft de huisarts het kind dat een lichte bronchitis had, nog gezien. Hoe kan dit?
Twee uur laten zijn de bloeduitslagen binnen: sikkelcelanemiecrisis. Inderdaad, ik herinner het me weer, zo dramatisch verliep een sikkelcelcrisis in de tropen soms ook.
Dan ga je als kinderarts denken: regelmatig zien we adoptiekindjes op ons spreekuur en pakken we de protocollen erbij. Als het kindje een Afrikaanse of mediterrane afkomst heeft, screenen we voor onder andere sikkelcelanemie. Valt de screening positief uit, dan volgt een beleid met penicilline profylaxe, pneumokokkenvaccinatie, et cetera. Je hoopt daarmee een drama zoals hierboven wordt geschetst te voorkomen. Bij adoptiebaby’s.


Maar dit baby’tje kwam met zijn ouders naar Nederland en dan wordt er niet gescreend. Hoe lang kan zoiets nog?

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd