U bent nu hier:

Ik stond erbij ...

Publicatie Nr. 39 - 23 september 2003
Jaargang 2003
Rubriek Praktijkperikel

Op de gang in een ziekenhuis: ‘Meneer, we hebben net in uw maag gekeken en we hebben daar iets aangetroffen waarvan we vrijwel zeker zijn dat het kanker is. Ik heb uw huisarts al ingelicht.’
‘WAT?’
‘Maar om vast te stellen of het echt kanker is en te kijken of het is uitgezaaid, moeten we een aantal onderzoeken doen. Loopt u dus zo dadelijk even langs deze poli’s om afspraken te maken?’
‘Ja maar … ‘
‘Ik begrijp dat u ervan schrikt. Maar ik moet nu door, want er zijn nog een hoop andere patiënten. Ik zie u weer als alle onderzoeken achter de rug zijn. Tot ziens.’


Als co-assistent interne was ik aanwezig bij een gastroscopie, waarbij onverwachts een groot proces werd gezien dat hoogstwaarschijnlijk maligne was. Toen de gastroscopie voorbij was, liet de arts de patiënt bij de verpleegkundige achter en ging eerst zelf de huisarts waarschuwen en de brief dicteren.


Vervolgens ging de arts naar de patiënt toe, die inmiddels op de gang zat te wachten. Hij vertelde de patiënt, daar op de gang, kort dat hij maagkanker had. Daarna duwde hij hem de briefjes in zijn hand voor de vervolgonderzoeken en vertelde hem dat hij bij de poli’s die op de briefjes stonden een afspraak moest maken voor aanvullend onderzoek.


Ik stond erbij en keek ernaar. Ik zag dat er veel verkeerd ging, maar voelde mij als co-assistent machteloos om hier iets aan te doen.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd