U bent nu hier:

Waardeloze huisdokter

Publicatie Nr. 41 - 06 oktober 2003
Jaargang 2003
Rubriek Praktijkperikel

Ze loopt tegen de veertig, is voor de tweede keer getrouwd, heeft geen kinderen en werkt fulltime in het basisonderwijs. Tikje complex, maar een leuke vrouw: vlot, open. Ik, haar huisarts, heb weet van haar COPD-astma en haar chronisch recidiverende lumbago, waarin haar mentale conditie van het moment soms ook een rol speelt. In de loop van enige jaren voegen zich bij de rugklachten wisselende pijnklachten in de tractus locomotorius. Gewrichten, spieren, peesaanhechtingen maken haar regelmatig het werken onmogelijk. Bloed-, röntgen- en fysiotherapeutisch onderzoek bevestigen afwezigheid van pathologie. Mijn diagnose: overbelasting. Mijn advies: herzie je werkbelasting. Ik weet nog wel een goed adres voor geïntegreerde behandeling.


Daar wil ze niet aan, hoe kom ik erbij, ze moet toch op haar leeftijd haar werk gewoon kunnen doen. Nee, ze wil naar de afdeling Reumatologie van het Academisch Ziekenhuis. Na het vele nogal vruchteloze shoppen overal en nergens, is ze aan het hoogste toe. Ik ga akkoord en verwijs haar met een betrekkelijk uitgebreide brief.


Al binnen vijf minuten laat de reumatoloog i.o. het woord ‘fibromyalgie’ uit de mond rollen. Na lichamelijk onderzoek en revisie van de laboratoriumuitslagen en de röntgenfoto’s, wordt wegens karakteristieke pijnpunten in de trapeziusregio, parasternaal en aan de beide laterale humerusepicondylen deze diagnose inderdaad gesteld. Nu heeft Juf dus fibromyalgie.
Patiënte krijgt het specialistische advies ‘ermee te leren leven, zich aan te passen’. Zo nodig kan zij paracetamol of een NSAID gebruiken. En wellicht is de huisarts wel genegen patiënte te verwijzen voor fysiotherapeutische ondersteuning?


Uiteraard ver voor de brief van de reumatoloog mij bereikt krijg ik het op mijn brood. ‘Waardeloze huisdokter, je hebt de diagnose ‘fibromyalgie’ gemist. Dat jonge specialistje had het wel meteen door. Ik heb al een afspraak met P&O, en wist jij nog zo’n goede therapeut?’ Die wist ik inderdaad, het Instituut voor Fysiotherapie dat op een gewone fysioverwijzing en met support van de lokale zorgverzekeraar een geïntegreerd programma biedt, gericht op ‘leren leven met ...’ Ik kan nauwelijks een gniffel onderdrukken, en pak dus maar meteen het fysiobriefje.


Tegenwoordig valt het voor haar nog niet mee. De klachten spelen echter wel minder vaak op en in mildere vorm. Mede dankzij therapie en eerder gas terugnemen. 

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd