Honds advies
| Publicatie | Nr. 43 - 22 oktober 2003 |
|---|---|
| Jaargang | 2003 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
Ze is 82 en woont zelfstandig. De thuiszorg komt haar benen zwachtelen, maar verder wenst ze geen medische inbreng. Van haar CVA, nu drie jaar geleden, is ze thuis hersteld na hemiparese. Elk bezoek begint met het wegwerken van haar keffertje, dat zolang naar de keuken moet.
De zuster had gezegd dat dokter naar haar vinger moest komen kijken, er komt etter uit. Abcedering met dreigende cellulitis, concludeer ik. Mijn advies om dit poliklinisch te laten behandelen wordt afgewezen, dus we starten met antibiotica en verbanden. Bij controle twee dagen later is de vinger verslechterd. Ubi pus, ibi evacue, klinkt het in mijn achterhoofd.
Nee, ik ben nog nooit in het ziekenhuis geweest. Ik ga niet! Drie dagen later is er sprake van cellulitis: een bedreigde vinger. Na lang aandringen stemt patiënte in met poliklinische behandeling. Maar ik blijf er niet, hoor! Ik ben nog zo naïef om te denken dat de chirurgische overredingskracht de mijne zal overtreffen.
s Middags belt de chirurg: mevrouw moest toch worden opgenomen om antibiotische behandeling te kunnen verrichten. Ze is echter tegen medisch advies in weer naar huis gegaan, zelfs na zijn uitleg over de eventuele gevolgen van uitbreiding van de cellulitis tot sepsis.
De volgende ochtend breek ik mijn hoofd over de te volgen strategie. Na meer dan een uur telefoneren met GGZ, thuiszorg en ouderenpsychiater ben ik heel wat wijzer over IBS, wilsbekwaamheid en dementie. Gewapend met nieuwe termen en ideeën, maar met bezwaard gemoed, open ik de keukendeur voor het keffertje.
Direct valt mij de plastic tas op, gevuld met een schone pyjama, eigengebreide sokken en directoires. Patiënte zit op de bank, gestoken in een schoon, te strak, roze T-shirt. Op mijn vragende blik antwoordt ze: Ik moest toch maar gaan.
Belangrijker dan al mijn adviezen was het verhaal geweest dat de buurvrouw tegen het keffertje had gehouden: Tja, het is wel lastig dat ik je moet uitlaten als t vrouwtje een paar dagen weg is. Maar als ze nú niet gaat, komt ze
misschien helemaal niet meer terug. En wie moet er dán voor je zorgen?
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
