Traumazorg of traumatische zorg
| Publicatie | Nr. 48 - 03 december 2003 |
|---|---|
| Jaargang | 2003 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
In een klein perifeer ziekenhuis komt een patiënt met pijn in de linkerthorax. Hij is een uur eerder op zijn werk in een ondiepe sleuf gevallen en
met zijn rug ongelukkig op een harde rand terechtgekomen. Hij had aanvankelijk lichte klachten van duizeligheid, maar hij voelt zich nu goed en heeft geen andere klachten dan pijn bij het ademen.
Patiënt maakt een vitale indruk. De wervelkolom, longen, nieren en buik worden goed onderzocht. De enige pathologische bevinding is een schaafwond van 5 cm links onder-achter op de thorax met zwelling en lokale drukpijn op de elfde rib. Er wordt een X-thorax gemaakt, die inderdaad een ribfractuur laat zien. Het urinesediment vertoont geen afwijkingen.
Op verzoek van de patiënt, die een zeer ernstige traumatische ervaring met venapuncties heeft - hij zegt nog liever dood te gaan dan bloed te laten prikken - wordt geen Hb bepaald. Omdat de kans op een miltruptuur bij een dorsaal laagenergetisch lokaal trauma zonder niercontusie of abdominale klachten als zeer gering wordt ingeschat, wordt een aanvullend echo-onderzoek van de buik niet nodig geacht. De man is uitvoerig gewezen op mogelijke complicaties en goed geïnstrueerd met een pijnstiller naar huis gestuurd.
Twee uur later wordt hij, na een onwelwording thuis, tegen zijn zin met spoed door de ambulance naar de Eerste Hulp van een ander ziekenhuis gebracht. Daar bereidt men zich voor op een acute splenectomie.
De ABC-stabiele, goed aanspreekbare patiënt krijgt op de SEH een nekkraag en wordt vastgemaakt op de wervelplank. Hij wordt aangesloten op alle bewakingsapparatuur. Het inbrengen van het infuus mislukt; er moet in beide armen
worden geprikt om bloed te krijgen. Er worden fotos gemaakt van CWK, bekken en thorax. Uiteraard krijgt hij een echo van de bovenbuik. Zeker tien mensen omringen hem met zorg.
Aan het bed klinkt openlijke en uitvoerige kritiek op het elders gevoerde beleid. En er is onenigheid (lees: ruzie) over de te volgen handelwijze.
De man voelt zich als een gevangene, een psychiatrisch patiënt naar wie niemand luistert. Na één uur dwangbehandeling mag hij van de plank af en na twee uur verlaat hij, nog sneller dan hij gekomen is, het ziekenhuis. Hyperventilatie was de uiteindelijke diagnose!
De miltruptuur is opeens genezen. De ribfractuur trouwens ook, want deze wordt, ondanks alle diagnostiek, over het hoofd gezien.
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
