U bent nu hier:

Ik weet hoe het komt

Publicatie Nr. 51 - 15 december 2004
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 2034

Een vrouw van 54 jaar komt op mijn spreekuur: ‘Dokter, ik heb al twee weken zo’n vreselijke pijn in mijn nek en schouders. Het staat helemaal strak. En daardoor heb ik knallende koppijn. Ik ben al vier dagen thuis en het wordt niet beter.’ Ik vraag of ze dit wel vaker heeft. ‘Nee dokter, nooit. Maar ik denk dat ik wel weet hoe het komt. Mijn moeder van tachtig kreeg twee weken geleden een hartinfarct. Ze is nooit eerder ziek geweest.’
‘En hoe is het met haar?’, vraag ik nu zeer geïnteresseerd.
‘Ze ligt op de hartbewaking, want drie kleppen lekken. Ze moet daaraan worden geopereerd. Maar ze wil veel liever naar huis. Ze heeft altijd bij mij in huis gewoond.’
‘Dan was het zeker extra schrikken voor u?’
‘Ik schrok heel erg. Ze was nooit ziek. Maar toen bedacht ik dat het zo wel goed was. Ze heeft een prima leven gehad en tachtig is een mooie leeftijd. Het liefst zou ik haar gewoon thuis verzorgen en dan maar zien hoe het loopt.’
‘Wat houdt u tegen? Het lijkt me dat u het erg eens bent met uw moeder en dat is heel mooi!’
Ze gaat rechtop zitten en kijkt me aan met een open, moedige blik: ‘Ik ga meteen met moeder en met de dokters praten. Ik voel me al een stuk beter.’


Ik kan het niet laten om nog even haar bloeddruk te controleren. Maar eigenlijk wil ze liever weg en aan de slag.
Mooi vak, huisarts!

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd