U bent nu hier:

Hoezo belangenbehartiger?

Publicatie Nr. 25 - 20 juni 2006
Jaargang 2006
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1030

Mijn patiënt is 87 jaar met ernstig COPD, bij herhaling door de huisarts behandeld met stootkuren cortico­steroïden en anti­biotica, en vervolgens ook frequent opgenomen in verband met exacerbaties. Na het laatste ontslag blijkt hij bij geringe inspanning al snel fors kortademig te worden met ook desaturatie. Hij voelt niets meer voor opname, ondanks de ernst van de klachten.

Medicamenteus zijn er geen andere mogelijkheden meer. Ten einde raad wordt besloten continu extra zuurstof te geven thuis en daarmee hopelijk een volgende opname zo lang mogelijk uit te stellen.
Nog tijdens het spreekuur wordt met de vriendelijke juffrouw van zorgverzekeraar Avéro Achmea afgesproken dat dit op korte termijn wordt gerealiseerd.
Een week later belt de echtgenote dat haar man nog kortademiger is en dat ze toch wel erg graag de zuurstof thuis geregeld wil zien. Navraag bij de verzekeraar levert het volgende op: aanvragen voor zuurstof thuis hebben een verwerkingstijd van drie weken. En: de medisch adviseur is niet te spreken voor de behandelend arts.

Bij deze verzekeraar zal binnenkort de premie wel dalen. Door een dergelijke vorm van regie voeren neemt het aantal klanten met een hoge schadelast zeker snel af.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd