U bent nu hier:

Leren in alle stilte

Publicatie Nr. 50 - 12 december 2006
Jaargang 2006
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 2027

Tien jaar geleden: een kleine zelfstandige heeft een vijftienjarige zoon. De jongen leert goed en wil toptennisser worden. Maar hij krijgt zulke ernstige buikklachten, dat schoolverzuim zijn sociale opmars ernstig verstoort. Ook stopt hij met toptennis. Hij heeft veel en heftige pijn en valt af.

Via de huisarts komt de jongen bij een gastro-enteroloog. Die kijkt hem na en stelt dat er niets aan de hand is. De gastro-enteroloog zegt in niet mis te verstane woorden dat de jongen zich maar aanstelt, en dat het ‘met een schop onder de bibs wel weer in orde zal komen’.

Teleurgesteld, beledigd en verontwaardigd vraagt de vader links en rechts om advies. Een hem bekende arts (schrijver dezes) adviseert een tweede opinie bij de dichtstbijzijnde kindergastro-enteroloog. Deze vermoedt na een kwartiertje anamnese de ziekte van Crohn, hetgeen met onderzoek wordt bevestigd.

De klachten zijn omvangrijk, therapieresistent en leiden tot resectie van 50 centimeter darm. Hierna gaat het veel beter: minder klachten, meer baat van regiem en medicatie. Een jaar later is er een rechute. Na drie maanden ‘astronauten­voeding’, gevolgd door jaren onderhouds­therapie, komt de jongeman in langdurige remissie.  Vader komt met de verslagen van de kindergastro-enteroloog bij de eerste gastro-enteroloog. Deze stelt nuchter dat hij de klachten verkeerd heeft beoordeeld. Meer niet.

De vader uit beleefd zijn woede: ‘U heeft een verkeerde diagnose gesteld, namelijk dat er niets aan de hand was. Daarbij waren uw woorden en adviezen niet alleen onjuist, maar ook zeer grievend, voor mijn zoon en ons als ouders.’ De specialist zwijgt. Vader gaat verder: ‘Voor uw werk bij mijn zoon declareert u verschillende rekeningen. Dat geld heb ik overgemaakt naar de Maag Lever Darm Stichting’. Hij overhandigt een kopie van het bankafschrift. De specia­list volhardt in zwijgen. Het gezin heeft er nooit meer iets van vernomen.

De les: zonder aanklacht, proces, openbaar gezichtsverlies en verdere ophef leert deze arts in alle stilte optimaal van zijn fout. Ouders en zoon hebben hun gram en gelijk gehaald. Zij spreken er verder weinig over. Eindeloze procedures zijn niet doorlopen, een doelgerichte stichting is erbij gebaat. En het blijft buiten de statistiek van het medisch tuchtrecht.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd