U bent nu hier:

Nieuw beleid

Publicatie Nr. 11 - 13 maart 2007
Jaargang 2007
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 474

In de week voor kerst bezocht een sympathieke man mijn spreekuur. Hij had met een wattenstaafje te diep in zijn oor gepeuterd. Zijn pogingen om het corpus alienum te verwijderen, waren mislukt. Ik, waarnemend huisarts, vond een perforatie van het trommelvlies en nog tijdens het consult maakte ik voor hem een afspraak met een KNO-arts in het nabijgelegen streekziekenhuis.

De assistente van de KNO-poli vroeg of mijn patiënt zijn identiteitspapieren wilde meenemen, omdat hij nog niet bekend was op de KNO-poli. Ik vroeg naar de reden. Nieuw beleid van het ziekenhuis, vertelde ze. Patiënten zonder identiteitspapieren worden nog wel behandeld, maar hun dossier wordt voorzien van een sticker. Iedereen zou ze zo herkennen als dubieus kredietwaardige patiënt. Door mijn verbazing vergat ik naar de kleur en de vorm van de sticker te informeren.

Een directielid van het ziekenhuis vertelde me later dat het gaat om een sticker met persoonsgegevens die op het medisch dossier blijft totdat de patiënt zich kan identificeren. Elk ziekenhuis had daar tegenwoordig het recht toe in het kader van de fraudebestrijding, waarbij hij verwees naar de nieuwe richtlijn van het ministerie van VWS.

Het ziekenhuis heeft een innovatieve oplossing gevonden voor de financiering van onverzekerde patiënten. Alle kosten die niet direct digitaal bij een verzekeraar kunnen worden ingediend, worden via een kunstgreep aan het medische dossier gehangen, zodat trouwe medewerkers ze niet over het hoofd zien. Deze kosten kunnen zo keurig worden gedeclareerd en direct bij een fonds worden ingediend.

Maar mogen wij als arts toestaan dat het medische dossier hiervoor wordt gebruikt? Ik heb daar in de Wet Geneeskundige Behandelingsovereenkomst (WGBO) niets over gelezen. Het medische dossier dient uitsluitend ter verslaglegging van de behandeling. Ik zie daarin geen ruimte voor een sticker met de betekenis dat de financiering van deze behandeling niet is gegarandeerd en mogelijk een limiet heeft. Iedere arts weet dat hij hierdoor terechtkomt in een spanningsveld tussen de beroepseer en de wetten van de vrije markt. 

Ik wil een oproep doen aan de vertegenwoordigers van onze beroepsgroep (KNMG) die, bijgestaan door medische juristen, een gedragscode kunnen opstellen. Hieraan kunnen wij ons, bij het maken van afspraken met onze boekhouders, op lokaal niveau spiegelen. Deze gedragscode zal mij ook duidelijk maken of ik lid ben van een club die geneeskunde bedrijft op basis van een eeuwen­oude traditie dan wel van een club die zich heeft over­gegeven aan de wetten van de vrije markt en Hippocrates er alleen nog bij de haren bijsleept voor het cachet tijdens het artsexamen.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd