U bent nu hier:

Arts weet vaak van auto-euthanasie

Publicatie Nr. 20 - 15 mei 2007
Jaargang 2007
Rubriek NieuwsReflex
Pagina's 846

Van een op de vijf gevallen van auto-euthanasie met slaapmiddelen is de arts op de hoogte. Dan weet hij bijvoorbeeld dat de patiënt de voorgeschreven middelen opspaart om een overdosis in te nemen.

Dit stelt de Haarlemse ouderenpsychiater Boudewijn Chabot in het proefschrift ‘Auto-euthanasie - Verborgen stervenswegen in gesprek met naasten’, waarop hij vorige week promoveerde. ‘Auto-euthanasie komt zo’n 4400 keer per jaar voor en speelt zich in principe buiten het gezichtsveld van de arts af’, concludeert hij.
Chabot werd in 1994 door de Hoge Raad schuldig geacht aan hulp bij zelfdoding, maar kreeg geen straf opgelegd omdat hij zorgvuldig had gehandeld. Dertien jaar na die gebeurtenis kende de promotiecommissie onder leiding van de socioloog Abram de Swaan zijn proefschrift het predicaat ‘cum laude’ toe.

Promotiecommissielid en hoogleraar strafrecht Eugène Sutorius vroeg tijdens de verdediging wat de samenleving aan moet met artsen die een slaapmiddel voorschrijven terwijl ze weten dat de patiënt ze opspaart voor auto-euthanasie. Volgens Chabot, die in de sociale wetenschappen promoveerde, valt het buiten zijn competentie om daarover uitspraken te doen.

Chabot werkte de afgelopen tien jaar als hoofd op de afdeling Ouderenpsychiatrie van de Geestgronden. Hij deed onderzoek naar auto-euthanasie, de ‘niet-verminkende, gekozen dood in gesprek met naasten zonder dat een arts een dodelijke handeling verricht’. Hij onderscheidt de slaapmiddelenmethode, waarbij een patiënt een combinatie van een dodelijk middel en een overdosis slaapmiddelen zelf ‘verzamelt’.

De tweede manier is bewust stoppen met eten en drinken. In drie van de vijf gevallen is de arts op de hoogte van de keuze om ‘bewust ten dode te vasten en dorsten’. Chabot noemt dit nadrukkelijk geen ‘versterven’, omdat die term vaak wordt gebruikt bij wilsonbekwame dementerenden die niet meer eten en heel weinig drinken.

Als arts heeft Chabot wel een antwoord op de vraag van Sutorius over de arts die weet dat een patiënt zijn medicijnen opspaart. ‘Uitgangspunt moet de vertrouwensrelatie zijn tussen de arts en de patiënt. Die gaat wat mij betreft boven het wantrouwen van de samenleving.’ Hij beschrijft in zijn proefschrift de vrouw die opzocht welke symptomen ze moest voorwenden om dodelijke middelen te krijgen voorgeschreven. Chabot: ‘De maatschappij moet zich afvragen wat ze liever wil: die vertrouwensrelatie of een om de tuin geleide dokter?’ << EN

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd