U bent nu hier:

Een zekere Astrid

Publicatie Nr. 45 - 07 november 2007
Jaargang 2007
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1865

Een drukke weekenddienst als arts-assistent interne geneeskunde. Aan het einde van de avond overlijdt een patiënt op de afdeling Geriatrie. De verpleging heeft het mortuarium al gebeld als uit het gesprek met de familie blijkt dat zij graag obductie willen laten verrichten. Geen enkel probleem...

Omdat daarvoor een andere begrafenisondernemer moet worden gebeld, pak ik de telefoon. De verpleging is immers bezig met afleggen. Eerst bel ik het mortuarium om te zeggen dat ze meneer niet hoeven op te halen. Een zekere Astrid luistert vriendelijk naar mijn uitleg van de situatie. Meneer wordt bij haar afgemeld en zij geeft mij het nummer van de begrafenisondernemer die ik moet bellen in geval van obductie. We wensen elkaar een rustige avond toe en ik leg de hoorn neer.

Vervolgens draai ik het opgegeven nummer. Ik hoor een rustgevend muziekje met een bandje dat me vraagt of ik nog even geduld wil hebben. Ondertussen blijft mijn sein maar afgaan. Na 10 minuten wordt de telefoon beantwoord. ‘Goedenavond met begrafenisondernemer P., u spreekt met Astrid, zegt u het maar.’ Ik herken haar stem en naam. Dit is dezelfde vrouw die ik tien minuten geleden heb gesproken! Ook zij herkent mijn naam en zegt uiterst vriendelijk: ‘U belt zeker om meneer Klaassen aan te melden? Nou dat is bij deze geregeld! Ja, we werken ook voor veel begrafenisondernemers in de omgeving, vandaar! Nog een rustige avond verder.’

Stomverbaasd leg ik de hoorn neer. Ik stel me een dame voor achter een bureau met daarop twee telefoons. Eén voor het mortuarium en één voor de begrafenisondernemer. En die dienen strikt gescheiden te worden gehouden.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd