U bent nu hier:

Terminaal transport

Publicatie Nr. 38 - 17 september 2008
Jaargang 2008
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1561

Een 69-jarige man is bekend met een uitgezaaid melanoom. De uitzaaiingen zitten intraorbitaal, in de hersenen, longen, lever en botten. Palliatieve radiotherapie heeft voor enig uitstel van executie gezorgd. Hij is nu uitbehandeld.

Hij brengt zijn laatste weken thuis door, wil onder geen beding meer naar het ziekenhuis en wordt liefdevol verzorgd door zijn vrouw, die het tot zijn sterven toe redt zonder inschakeling van thuiszorg.

De man heeft geen pijn, maar wel last van onder meer dubbel­zien, duizeligheid en coördinatiestoornissen. Tot drie dagen voor zijn dood is hij aan het vechten om nog enige kwaliteit van leven te behouden.


Ik vraag uit voorzorg een ziekenhuisbed aan. Dat wordt op de begane grond van zijn nieuwbouwhuis geplaatst. Vooralsnog wil hij dat echter niet gebruiken; hij verkiest het echtelijk bed op de tweede etage, want dan kan hij nog naast zijn vrouw liggen. Binnen een dag verslechtert zijn situatie dermate dat hij niet meer op zijn benen kan staan. Voor optimale verzorging moet hij nu echt worden verplaatst naar het ziekenhuisbed.

Echter, het blijkt onmogelijk hem twee trappen te laten afdalen; ook met vier sterke armen lukt dat niet over de smalle trap. Het risico is levensgroot dat hij niet heelhuids beneden komt. Ik bel de GG en GD met het verzoek de man per brancard te verplaatsen van twee hoog naar de begane grond, naar het ziekenhuisbed.

De ambulancedienst is zeer wel bereid dit te doen maar deelt mij mee dat toestemming van de zorgverzekeraar nodig is omdat het hier geen regulier transport betreft. Ik bel de zorgverzekeraar en krijg te horen dat ik als zijn huisarts mijn verzoek medisch moet onderbouwen. Ik stuur een fax, licht mijn verzoek toe, geef informatie over de ziekte van de patiënt en wacht vervolgens op de beoordeling en toestemming van de medisch adviseur, die ik overigens niet persoonlijk te spreken krijg.

Als ik na drie uur nog steeds niets heb gehoord, ook niet na nog twee pogingen om de medisch adviseur aan de lijn te krijgen, verneem ik uiteindelijk dat dit soort transport niet onder de polisvoorwaarden valt en dus niet wordt vergoed.

Ik ben even aan het eind van mijn Latijn, maar een kat in het nauw maakt rare sprongen. Ik bedenk dat mij dan niets anders rest dan te ‘frauderen’: ik zal de man met een smoes moeten presenteren in het naburige ziekenhuis met een quasi-medische reden, bijvoorbeeld voor nadere diagnostiek om hem daarna dan weer naar huis te laten vervoeren. Op die manier kan hij thuis terugkeren op de begane grond in het ziekenhuisbed.

Zo ver komt het uiteindelijk niet: op de valreep geeft de zorgverzekeraar toch toestemming voor de verplaatsing van de man naar de begane grond. Drie dagen later overlijdt hij.

Beeld: Shutterstock

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd