U bent nu hier:

Dokter Pulder in Enschede

Publicatie Nr. 05 - 28 januari 2009
Jaargang 2009
Rubriek Hoofdredactioneel
Auteur Joost Visser
Pagina's 179

Terechte opwinding deze week. Een aan medicijnen verslaafde neuroloog bleek patiënten de schrik op het lijf te hebben gejaagd met verkeerde diagnoses en recepten van collega’s te hebben vervalst. Ook liet hij bij een patiënt zonder haar mede­weten DNA-onderzoek doen op haar bloed.

Het ziekenhuis wist al in 2001 van het wangedrag van de arts, maar het ging pas eind 2003 – naar nu blijkt na vragen van de inspectie (zie blz. 180: Inspectie doet onderzoek naar 'Enschede') – tot actie over, en bovendien uiterst mild: de arts mocht met vervroegd pensioen, in ruil voor de belofte niet meer als neuroloog te zullen werken. Hetgeen hij vervolgens tóch deed – waarna de zaak ging rollen.

Wat opvalt, is de coulante houding van de destijds verantwoordelijke ziekenhuisdirecteur, die – zegt hij nu – besloot de man niet ‘volledig af te maken’ en nog een kans te geven op een decent leven: een beslissing die hij binnen het ziekenhuis kennelijk alléén heeft kunnen nemen. Je mag hopen dat het anders zou gaan als het opnieuw zou gebeuren – minder solistisch en minder coulant.

Vrijwel alle ziekenhuizen hebben een formele regeling waardoor mogelijk disfunctioneren van medisch specialisten tijdig kan worden opgespoord. Artsen, verpleegkundigen of ziekenhuisbestuurders – niet: patiënten – kunnen melding doen als ze een arts wantrouwen, waarna een aparte commissie uitzoekt wat er aan de hand is. Dat leidt allereerst tot een stevig gesprek met de specialist en, als er daarna niets verandert, in het uiterste geval tot het advies aan de raad van bestuur om de toelatingsovereenkomst te beëindigen.

Maar papier is geduldig en de kracht van zo’n mooie regeling staat of valt met de bereidheid van artsen en verpleegkundigen om te melden wat moet worden gemeld. Mensen steken niet makkelijk hun nek uit, zei de destijds verantwoordelijke ziekenhuisbestuurder onlangs tegen de krant. In het ziekenhuis gonsde het van de geruchten, maar pas toen het bestuur vervalste recepten in handen kreeg en zichtbaar tot actie wilde overgaan, kwamen de verhalen los.

Dat een verpleegkundige in de hiërarchische verhoudingen van het ziekenhuis aarzelt man en paard te noemen, valt nog te billijken. Maar dat ook artsen de gelederen sluiten – om de goede verhoudingen niet te verstoren, of om welke andere reden dan ook – is niet meer van deze tijd. Als die mentaliteit niet verandert, is er over een paar jaar wéér een ‘Enschede’.

Joost Visser

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd