Chirurg en anesthesieverpleegkundige in Ghana - Schotwond
| Publicatie | Nr. 06 - 04 februari 2009 |
|---|---|
| Jaargang | 2009 |
| Rubriek | Over de grens, Ghana |
| Auteur | Mariek en Karel Bijlsma |
| Pagina's | 253 |
«« Over de grens | Meer over Battor, Ghana
beeld: auteurs
Sinds maart 2002, toen ik vervroegd met pensioen ging, zijn mijn vrouw (anesthesieverpleegkundige) en ik (chirurg) werkzaam in een missiehospitaal met 220 bedden in Battor, Ghana. Uiteraard zijn er veel en soms grote verschillen tussen ‘hier’ en ‘daar’. Die liggen niet alleen op het terrein van de medische mogelijkheden (zowel diagnostisch als therapeutisch), maar ook bij de patiënten.
Bijna als regel komen die heel laat (soms te laat) naar het ziekenhuis en dat niet alleen met (maligne?) tumoren, maar ook met een ‘acute’ buik of een trauma. Waarom dat gebeurt, is niet altijd even duidelijk. Vaak bezoeken ze eerst de locale collega (de herbalist) en pas als die geen genezing brengt, komen ze naar het ziekenhuis.
beeld: auteurs
Ook is het hier erg belangrijk je familie in de buurt te hebben als je naar het ziekenhuis moet. Dat is ook logisch, want je ‘opvang’ is dan in de regel goed verzekerd. Dat kan erg ver gaan, zoals in het geval van de jonge man in de volgende casus. Zijn hele familie woont in Battor.
De man, 24 jaar oud, liep (300 kilometer van huis) een accidentele schotwond op in de rechterbovenarm. Hij riskeerde erg veel door naar Battor te reizen: een onderneming die zes dagen duurde. Onderweg had hij makkelijk aan gasgangreen of tetanus kunnen overlijden.
Bij binnenkomst in het ziekenhuis was hij wat afwezig, maar hij maakte bij onderzoek geen ernstig zieke indruk. Hij had geen koorts, maar wel veel pijn. Zijn hele arm zat in het verband. Dat hebben we maar even laten zitten, gezien de buitengewoon onaangename geur en omdat de hand duidelijk necrotisch was. Proximaal onder het verband kijkend, was ook daar necrose te zien, met een duidelijke demarcatie.
beeld:auteurs
Ik voelde geen crepitaties. Op de röntgenfoto was een comminutieve proximale humerusfractuur te zien met veel kogeltjes in de weke delen. De weke delen perifeer hiervan zouden best eens gas kunnen bevatten, maar de foto liet daarover geen conclusie toe.
Na het starten met antibiotica en de antitetanusbehandeling, verrichtten we op de OK een hoge amputatie langs de demarcatielijn en een zo goed mogelijk debridement. We kwamen veel kogeltjes tegen en – tot onze verbazing – ook de patroonhuls. De wond lieten we open.
Bij een second look 24 uur later bleek die redelijk schoon te zijn. Na het verwijderen van nog wat restnecrose, werd de wond approximerend over een draintje gesloten.
Postoperatief deden zich geen problemen voor. Na twee dagen werd de drain verwijderd. De wond is voorspoedig genezen.
Mariek en Karel Bijlsma, anesthesieverpleegkundige respectievelijk chirurg in Battor, Ghana
«« Over de grens | Meer over Battor, Ghana
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
