U bent nu hier:

WK doet leven

Publicatie Nr. 24 - 14 juni 2006
Jaargang 2006
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 996

In onze huisartsenpraktijk bieden wij zorg aan een woongroep van lichamelijk gehandi­capten. Zo ook aan een 37-jarige man die vanaf zijn geboorte wordt geplaagd door steeds toenemende spasmen. Voor zijn mobiliteit is hij afhankelijk van zijn voet­bediende rolstoel. Zijn spraak is ernstig belemmerd en in zijn dagelijks leven is hij volledig afhankelijk van de hem omringende verzorgenden.

Als een van de eersten in deze woonvorm heeft hij er expliciet voor gekozen zijn levenswensen voor de toekomst onder woorden te brengen in een ‘wilsverklaring’. Hierin staat een zo comfortabel mogelijk bestaan centraal, zonder nog verdere aftakeling. ‘Wanneer er geen reële kans bestaat op behoud van kwaliteit, dient te worden afgezien van medisch (be)handelen, anders dan gericht op maximaal comfort. Reanimeren en (kunstmatig) beademen zijn uit den boze.’

De mate van ‘invoelbaarheid’ van deze heldere wens nadert bij mij zonder al te veel moeite de 100 procent. Het is nu al bewonderenswaardig hoe hij zich mentaal staande weet te houden met zijn onwillige lichaam. Humor en zijn liefde voor voetbal zijn wellicht een essentieel onderdeel, lettende op de voetnoot bij deze wilsverklaring: ‘Kan deze wilsverklaring van kracht worden na het WK in 2006 ?’

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd