Complexe problematiek
| Publicatie | Nr. 17 - 25 april 2007 |
|---|---|
| Jaargang | 2007 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
| Pagina's | 743 |
In de regio van ons verpleeghuis zijn drie ziekenhuizen gefuseerd. Het heet dat de kwaliteit van zorg wordt verbeterd door functies per ziekenhuis te groeperen. Zo is de acute zorg op één locatie geconcentreerd en de planbare zorg in een ander. Met deze laatste instelling, gevestigd in een kleine plaats, had ons verpleeghuis voorheen het meeste contact. Daar werden onze bewoners veelal opgenomen als een ziekenhuisbehandeling noodzakelijk was. Tot voor kort waren vrijwel alle functies er beschikbaar. Voordeel was dat de verwijzende arts en de betrokken specialist elkaar meestal kenden. De opgebouwde samenwerking was in het algemeen goed.
Recentelijk werd ik geconfronteerd met een zieke, hoogbejaarde man, weliswaar licht dementerend, maar nog vitaal genoeg om te zijner tijd weer uit het verpleeghuis te worden ontslagen. Ik twijfelde of er sprake was van een hartinfarct of een sepsis. Bij zulke complexe problematiek, met nog een stabiele situatie, leek mij de geriater de meest aangewezen specialist: telefonisch een opname regelen dus. Dat moet inmiddels via een callcenter. Geen telefoniste meer die de situatie kent, maar een anoniem persoon die geen idee heeft wat de kortste weg is om de betreffende specialist te bereiken. Een serie telefoontjes later was ik nog niets wijzer. De geriater was het wel eens was met mijn conclusie, maar had helaas geen bed ter beschikking. Het probleem werd bij mij teruggelegd. Of ik maar zelf met de internist wilde overleggen. Maar welke internist dan?
Op dezelfde locatie als de geriater, dat leek mij aanvankelijk het meest aangewezen. Daar werd ik echter van de één naar de ander doorverbonden zonder de dienstdoende internist aan de lijn te krijgen. Wie dat was, was voor de dames bij het callcenter en anderen, zo leek het, overigens verre van duidelijk. Uiteindelijk werd mij door twee internisten gemeld dat zij zich bezighielden met respectievelijk maag-, darm- en leverziekten en oncologie. En dat zij mij dus niet konden helpen. Zij gaven evenmin duidelijke informatie waar ik dan wel moest zijn. Intussen belde de zeer bezorgde dochter terug, woonachtig aan de andere kant van het land, of ik nou nog niet wist naar welk ziekenhuis haar vader ging.
Vervolgens belde de verpleging dat de patiënt verder achteruitging. Eenmaal bij de oude man bleek mij dat klinisch de verdenking op een hartinfarct sterk was toegenomen. Op basis hiervan koos ik ervoor hem naar de SEH van de acute locatie te sturen. Nadat ik eerst door het callcenter nogmaals foutief was doorverbonden naar de verpleegkundige in plaats van de arts op de SEH, besloot ik 112 te bellen.
Inmiddels waren patiënt en ik wel anderhalf uur kostbare tijd verder. Mijn beide overwogen diagnosen bleken correct. De man had én een groot hartinfarct én een urosepsis. Een week later werd hij in een redelijke conditie weer teruggeplaatst naar mijn verpleeghuisafdeling. Mét een afspraak voor opname bij de uroloog een week later, op de ziekenhuislocatie waar de langduriger problemen, zoals prostaatklachten, worden behandeld. Men dacht daar een prostatectomie te gaan verrichten. Dat leek mij geen goed idee, een week na een groot infarct.
Gelukkig had ik - bij uitzondering - snel de ontslagbrief. Ik zocht dus direct telefonisch contact met de cardioloog wiens naam onder de brief stond. O ja, dat kon wel, zei hij, dat zijn naam onder de brief stond, want er moest een cardioloog onder staan, maar hij had de patiënt nooit gezien. Ik moest maar bij de verpleging vragen hoe het zat. Gezien het voorafgaande proces had ik er weinig vertrouwen in dat dit iets zou toevoegen. Daarop besloot ik de operatie af te zeggen.
Klik hier voor het PDF van dit artikel
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie



