Hebt u geen rolstoel?
| Publicatie | Nr. 21 - 24 mei 2007 |
|---|---|
| Jaargang | 2007 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
| Pagina's | 913 |
Het is niet zo moeilijk om je vrouw het ziekenhuis in te krijgen. Het wordt lastiger als je haar er ook weer uit wilt halen.
Vorige week dinsdag bracht ik mijn vrouw voor een heupoperatie naar het ziekenhuis. Ik kon haar gewoon brengen met mijn eigen auto. Maar na de operatie was mijn vervoermiddel ongeschikt. Het moest een rolstoeltaxi worden. Hoe kom je aan zon ding? Nu weet ik dat ik sinds de wijziging van het ziektekostenstelsel zo ongeveer voor alles verzekerd ben, dus raadpleegde ik de polis. En jawel, ik moest de vervoerslijn bellen, à tien eurocent per minuut. Er waren nog drie wachtenden voor mij, dus de eerste kostbare minuten verstreken nutteloos. De betreffende juffrouw vroeg mij vervolgens naar de polisgegeven en zei dat er een vervoersmachtiging zou worden gemaakt. Dit document, dat ik tot nu toe niet kende, zou naar de verzekeringsmaatschappij én een gecontracteerd vervoersbedrijf worden gestuurd. Er werd niet vermeld welk bedrijf dat was.
Om een rolstoeltaxi te reserveren moest ik, zodra ik de ontslagdatum van mijn vrouw kende, een ander 0900-nummer bellen, ook à raison van tien eurocent per minuut. Op vrijdag kreeg ik te horen dat mijn vrouw zaterdag na tien uur naar huis mocht. Opgelucht belde ik het 0900-reserveringsnummer. Er waren vijf wachtenden voor mij. Daarna werd mij door een elektronische stem gevraagd of ik de postcode van het ziekenhuis wilde intoetsen. Daar had ik even niet op gerekend, dus dat moest ik eerst opzoeken. Schade: vijftig eurocent. Ik verbrak de verbinding en belde vijf minuten later weer op. Nu waren er slechts drie wachtenden voor mij. Nadat ik feilloos de postcode van het betreffende ziekenhuis intoetste, kreeg ik een vriendelijke dame van het taxibedrijf aan de lijn. Ik verzocht haar om een rolstoeltaxi om 10.00 uur in het ziekenhuis.
Vervolgens werd het geruime tijd stil aan de andere kant. Totdat zij monter meldde dat er geen rolstoeltaxi beschikbaar was. Toen werd het even stil aan mijn kant. En nu?, vroeg ik haar beleefd, want ik houd ervan om het probleem aan de andere kant te leggen. Ja, zei ze opgewekt, er is geen taxi. En ik kan ook geen wonderen verrichten. Op dat moment hoorde ik een mannelijke collega van haar op de achtergrond roepen: ja hoor, dat kun je wel.
Ik zal nog even een andere centrale bellen, hoorde ik haar nu met enige tegenzin zeggen. De minuten en de dubbeltjes tikten intussen vrolijk verder. Nou meneer, u heeft geluk. Ik heb er één gevonden om half tien van het ziekenhuis naar uw huis.
Dolgelukkig en euros armer hing ik op.
De volgende ochtend zat ik in de hal van het ziekenhuis klaar met een vrouw en twee krukken. Stipt op tijd verscheen de rolstoeltaxi voor de ingang. Fluks liep ik naar de chauffeur. Ik wierp een blik in de rolstoeltaxi en vroeg vervolgens bedeesd aan de chauffeur: Hebt u geen rolstoel?. Nee, meneer, was het antwoord, daar kunnen we niet aan beginnen. We zijn een taxibedrijf, geen rolstoelverhuurbedrijf. Maar hoe moet dat dan?, zei ik zachtjes, want u weet, ik houd ervan het probleem aan de andere kant te leggen.. Misschien kan het ziekenhuis u helpen, suggereerde de chauffeur heel hulpvaardig.
De receptioniste van het ziekenhuis zag de paniek in mijn ogen en wees mij een van de twintig rolstoelen toe die werkloos in de hal stonden. Wel vandaag terugbrengen hoor, zei ze streng. Natuurlijk, zei ik, hoewel ik nu al zeker wist dat ik die rolstoel never nooit in mijn auto kwijt kon.
Thuis aangekomen meldde de chauffeur mij dat de ritprijs 73 euro 75 bedroeg, maar dat de rekening vanwege de vervoersmachtiging rechtstreeks naar de verzekeringsmaatschappij ging. Vandaag bracht de post mij een kort briefje van de verzekeraar. De eigen bijdrage bij gebruikmaking van een rolstoeltaxi bedraagt 85 euro, zodat ik niets kreeg vergoed. Ook alle dubbeltjes van de 0900-gesprekken niet.
Klik hier voor het PDF van dit artikel
Beeld: Istockphoto
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie



