U bent nu hier:

Incontinent

Publicatie Nr. 33/34 - 13 augustus 2008
Jaargang 2008
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1363

Hij loopt nog altijd even recht als toen hij bij de politie werkte. Dat is nu meer dan twintig jaar geleden. Zijn geheugen is wel verslechterd evenals zijn oordeelsvermogen. Dat is niet zo gek, want hij is intussen 75 jaar.

Hij woont in een aanleunwoning van het verzorgingshuis. Volledig ontdaan zit hij op mijn spreekuur met een brief in zijn van zijn zorgverzekeraar. Daarin staat dat hij zijn incontinentie­materiaal voortaan zelf mag betalen. Althans dat leest hij eruit. Hij is helemaal van slag, want hij is na zijn prostaatoperatie incontinent gebleven. Het is altijd goed gegaan en nu moet hij van zijn beperkte toelage dit ook nog betalen.

Ik begrijp het ook niet, maar heb compassie met hem en bel de apotheker die het materiaal levert. Natuurlijk weet hij wat er aan de hand is. Hij mag het incontinentiemateriaal niet meer leveren, want er is een bedrijf die het goedkoper en op verzoek van de zorgverzekeraar direct aan de patiënt levert. ‘Maar’, zegt de apotheker opgewekt, ‘er is niets aan de hand. Als jij nu een recept schrijft voor een duurder geneesmiddel dan lever ik het incontinentiemateriaal, net zoals ik voorheen deed.’

Ik weet dat er flexibel wordt omgegaan met indicatiestellingen, maar deze kende ik nog niet.

Moet ik deze lichtdementerende oudere patiënt laten opdraaien voor het conflict tussen de zorgverzekeraar en de apotheker? Of speel ik het spel mee en ga voor mijn gevoel over de schreef door de waarheid te verdraaien?

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd