U bent nu hier:

Tweede kans

Publicatie Nr. 36 - 03 september 2008
Jaargang 2008
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1469

Eén van mijn patiënten als kinderarts is een meisje van 10 met diabetes. In haar vroege jeugd werd zij door haar moeder ernstig mishandeld en daarom zat zij tijdelijk in een tehuis. Sinds enige tijd woont zij bij haar biologische vader. Die is hertrouwd.

Nadat de diagnose diabetes is gesteld, melden haar vader en zijn echtgenote forse gedragsproblemen. Met tussenkomst van onze maatschappelijk werker en de jeugdzorg wordt voor therapeutische naschoolse opvang gezorgd. Dit blijkt niet afdoende en daarom komt zij op de wachtlijst voor een uithuisplaatsing bij een stichting met therapeutische pleeggezinnen.

Zij wordt snel geplaatst in wat later een tijdelijk pleeggezin blijkt te zijn. In afwachting van een nieuw gezin wordt zij kortdurend in een opvangtehuis geplaatst zonder overleg met ons diabetesteam. Gevolg is een forse ontregeling bij een buikgriep waarvoor zij moet worden opgenomen.

Daarna krijgt zij een pleeggezin waar zij opbloeit. Haar diabetes­regulatie verbetert sterk en zij gaat zich voor het eerst hechten. Onze ontsteltenis is dan ook groot als het tijdelijk contract met dit pleeggezin niet wordt verlengd. Het meisje krijgt te maken met een ernstige psychologische terugval. Op dit moment wordt er voor haar een nieuw therapeutisch pleeggezin gezocht.

Is dit de manier waarop er in Nederland een tweede kans wordt gegeven aan een beschadigd kind?

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd