U bent nu hier:

Samenwerking in de eerste lijn

Publicatie Nr. 22 - 27 mei 2009
Jaargang 2009
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 983

De wachtkamer van onze huisartsenpraktijk is deze ochtend stampvol. Vlak voordat het spreekuur begint, krijg ik een telefoontje van de ambulanceverpleegkundige. Hij zit bij een vrouw thuis. Zij zou trekkingen hebben gehad en verminderd aanspreekbaar zijn.

Maar de verpleegkundige kan niets ontdekken dat het noodzakelijk maakt de vrouw mee te nemen naar het ziekenhuis. De vrouw was nogal nerveus. En het zou inderdaad kunnen dat de vrouw een angstaanval of hyperventilatie had gehad, zoals de verpleegkundige vermoedde.

Nadat we het gesprek hadden afgerond, dacht de verpleegkundige de hoorn op de haak te hebben gelegd. Dat bleek niet zo te zijn. En zo kon onze assistente het gesprek tussen de verpleegkundige en de vrouw prima volgen. ‘Ik heb de dokter gezegd dat ik het erg belangrijk vind dat hij nog voor zijn spreekuur langskomt’, zei de verpleegkundige. ‘En als hij dat niet voor 9 uur heeft gedaan, moet u er maar eens even flink druk op zetten’, vervolgde hij.

Verbijsterd hoorde ik het verhaal aan. En die 25 mensen die ook ziek zijn en keurig die ochtend een afspraak hebben gemaakt en die ook verwachten goed en tijdig te worden geholpen? Moeten die allemaal maar een uur wachten om de ambulanceverpleegkundige tevreden te stellen?

Samenwerking in de eerste lijn, het zal nog een lange tijd duren.

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (1)

"message"

Diliorioush, Florida - 10-04-2012 11:09

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd