Bezuinigen met een omweg
| Publicatie | Nr. 23 - 03 juni 2009 |
|---|---|
| Jaargang | 2009 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
| Pagina's | 1021 |
beeld: iStockphoto
De moeder van een ADHD-kind dat bij ons in behandeling is, verzocht mij om een verklaring waarmee zij bij het CIZ een REC-indicatie kon aanvragen. In de volksmond heet dat een rugzakje.
Thuis doet haar kind het goed op medicatie. Moeder is actief in de oudervereniging Balans en ze kan goed omgaan met de problemen van haar zoontje. Zorg op maat nietwaar: je biedt effectieve zorg voor een zo laag mogelijke prijs. Marktwerking heet dat, geloof ik. Vroeger maakten we braaf een babbeltje en dat noemden we ouderbegeleiding. Nieuw Nederland is efficiënt, praktisch en kostenbewust. (Als ik dat hardop zeg, ga ik vanzelf een beetje kijken als Jan Peter.)
De problemen begonnen toen bleek dat zoonlief in de klas met dertig leerlingen toch wel drukker was dan thuis. Met lezen bijvoorbeeld had hij meer dan gemiddelde begeleiding nodig. Daarom was dus dat rugzakje nodig. Het idee was immers dat betrokkenen zelf zorg inkopen, omdat juist zij weten wat goed is. Het zijn onze rechtgeaarde democratische principes; de dokter weet ook niet precies wat goed voor je is en de klant is koning. Allemaal prima.
Dat rugzakje krijgt moeder echter niet zonder een verklaring van mij dat haar zoon ADHD heeft. Prima, ik stel een verklaring op voor het CIZ. Dat is een gratis tussendoorklusje. Mijn notaris vraagt voor vijf regels op mooi briefpapier 150 euro, maar ja, ik ben hulpverlener, nietwaar? En zorg moet betaalbaar blijven. Ik had er natuurlijk een praatje aan vast kunnen knopen en het een consult kunnen noemen, maar zo ben ik niet.
Het CIZ keurt de verklaring af. Ze willen het dossier en in elk geval een kopie van een aantal stukken, het psychiatrisch onderzoek, de ontwikkelingsgeschiedenis en zo. Ik vond het van de gekke, maar de school belde dat het echt niet goed ging met die jongen in de klas. Tja, wat doe je dan?
Alle stukken werden opgestuurd, maar het was nog niet goed. Er ontbrak een door een multidisciplinaire staf vastgesteld behandelplan. Vroeger zaten bij een vergadering van het Maatschappelijk Ondersteuningsbureau zo’n dertig man twee tot drie uur te discussiëren, maar onze staf vergadert efficiënt en kostenbewust. Een psychiater, een psycholoog, een pedagoog en klaar. Maar volgens de regels van het CIZ moet er ook een klinisch psycholoog meedenken. Het rugzakje werd afgewezen.
Ik belde CIZ en REC: waar zijn jullie in godsnaam mee bezig?
Tja, meneer dat zijn de regels.
Na lang doorvragen over het hoe en waarom kwam de aap uit de mouw: ‘Meneer, wij moeten steeds strenger worden, het budget voor rugzakjes is zwaar overschreden; de minister wil geen modderfiguur slaan in de Kamer door daarop te bezuinigen en daarom krijgen wij elke week nieuwere, strengere regels om het aantal aanvragen in te dammen.’
Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (6)
"Mag ik u erop wijzen dat uw opmerking over de notaris misplaatst is? Bij een notaris ziet men (meestal) niet hoeveel tijd het kost om tot deze 'vijf regels' te komen. Helaas worden daar dan meteen te vroege conclusies, als de uwe, uit getrokken. Net als bij een arts is het zaak om voor de notaris voorgaande casussen te vergelijken en waar nodig aan te passen. Maatwerk dus, wat tijd en expertise vraagt."
"ook mij bereiken steeds meer verzoeken om een diagnose en vragen over hoe en hoevaak en met wie de behandeling is en over de prognose.
en steeds vaker komt na enige maanden de vraag om nog meer informatie.
ondertussen vraag ik mij wel af wie deze info allemaal leest en waar al die info blijft!
ouders en scholen moeten wel meedoen anders krijgen zij niets en hoe gaat het dan met deze kinderen, onze toekomst?
overigens geef ik alle info aan de ouders en stuur ik niets op, om verwarring en aansprakelijkstelling te voorkomen"
"Tja Nederland is natuurlijk wel een diensteneconomie geworden waarin we elkaar aan het werk moeten houden. Dus labelen we kinderen en ook volwassenen vrolijk door. Vervolgens gaan mensen zich ook zodanig gedragen en worden ze murw door de instanties waar ze mee te maken krijgen."
"ADHD, PDD, CIZ, REC-1, REC-2, REC-3 en REC-4, PCL, SBO, PGB,etc. etc.
Ben het volledig eens met collega Rietsema dat er een geluid richting den Haag gaat. Voor ouders en voor scholen is het een ondoordringbaar oerwoud. Vooral door de aanscherping van de criteria. Wat een logisch direct gevolg is van een te grote vraag bij een verkeerd ontwikkeld aanbod! "
"ADHD, PPD-nos, autistiform, asperger, dyslexie, dyscalculie,diagnosen om een rugzakje te krijgen,taal achterstand bij tweetaligheid door logopedie op te lossen. Het zijn kosten die nu door de gezondheidszorg budget worden gedragen, maar die mi eigenlijk ten laste van onderwijs moeten komen. En dan hoeven de (huis) artsen daar geen briefjes meer voor te schrijven. Overigens is het CIZ zelf een geldverslindend apparaat geworden, maar ze hebben wel gelijk als ze zeggen dat het aantal aanvragen ingedamd moet worden."
1 | 2
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
