Basisarts in Ghana - Lost in translation
| Publicatie | Nr. 26 - 24 juni 2009 |
|---|---|
| Jaargang | 2009 |
| Rubriek | Over de grens |
| Auteur | Femke Veldman |
| Pagina's | 1158-1159 |
«« Over de grens | Meer over Nalerigu, Ghana
Van de honderden patiënten die ik behandel tijdens mijn eerste werkervaring als pasafgestudeerde basisarts in Noord-Ghana, spreekt slechts een enkeling Engels. Daarom heb ik voortdurend een vertaler nodig. En de bezoekers spreken zoveel verschillende talen dat die vertaler regelmatig nog een tweede vertaler nodig heeft.
De geduldige patiënten in de wachtkamer wordt dan gevraagd of zij misschien die ene taal spreken. Al snel treedt een andere patiënt op als vertaler van alle klachten, van buikpijn tot erectieproblemen. Daar gaat de vertrouwelijkheid.
Maar dat begrip is sowieso heel rekbaar hier. Doorgaans zit ik samen met een andere dokter in één spreekkamer, met daarbij nog eens twee vertalers en twee patiënten. Genoeg meeluisterende oren dus, waarbij patiënt één zich regelmatig met patiënt twee bemoeit als die niet snel genoeg antwoordt. Menig vertaler geeft je ook ongevraagd wat extra informatie over een patiënt, omdat hij die toevallig uit zijn dorp kent. Dan krijg je alles te horen over diens financiën, overspel of drankprobleem.
Of de vertaler voelt zich zo één met de patiënt dat mijn vraag niet eens de patiënt bereikt, maar door de vertaler wordt beantwoord. En het gebeurt zelfs dat patiënten tijdens een vaginaal onderzoek van de vertaler horen dat ze zich maar eens van onderen moet scheren.
Als er nog een vertaler tussen mijn vaste vertaler en de patiënt inschuift, geeft dat tegelijkertijd ergernis en hilariteit. In een gesprek met twee vertalers duurt het even voordat een vraag bij de patiënt aankomt en weer net zo lang totdat het antwoord bij me terugkomt. Niet zelden raken patiënt en vertalers in een heftige discussie verwikkeld waarbij je je als dokter buitenspel gezet voelt.
Het spant de kroon als de vertalers gaan redetwisten. Na een simpele vraag aan de patiënt over braken hadden twee vertalers een keer een woordenwisseling over het antwoord van de patiënt. Ik kijk de patiënt schouderophalend aan, allebei in hetzelfde schuitje. Wij zijn blijkbaar niet belangrijk hier... Na enkele minuten onderbreek ik zo’n discussie altijd met ‘so what is the conclusion?’. Als je dan na al die tijd slechts ‘no’ terugkrijgt, vraag je je toch af welke informatie je mist. Geen idee waarover de vertalers het allemaal gehad hebben. En nog aardig wat vragen te gaan.
Femke Veldman (rechts) meet de bloeddruk bij een patiënt. De vertaler staat in het midden.
Met hulp van een vertaalster legt Femke Veldman (links) legt Femke Veldman een patiënt uit hoe hij de inhaler moet gebruiken.
Dan heb je ook nog de familie die graag een steentje bijdraagt aan het versoepelen van het gesprek of onderzoek. Psychiatrisch en neurologisch onderzoek vind ik het lastigst als je zelf niet met de patiënt kunt communiceren. Gelukkig heb je daar de familie.
Ik nam onlangs bij een verwarde patiënt een basaal neurologisch onderzoek af. Met vragen als ‘wat is je naam?’, ‘in welk jaar leven we?’ en ‘waar ben je nu?’ wilde ik de oriëntatie checken. Alle vragen werden keurig beantwoord door de familieleden. Nou, die waren allemaal goed georiënteerd. Nu de patiënt nog.
De top-neusproef kostte veel tijd en leverde geen goede informatie op. De patiënt greep constant mijn vinger en liet niet meer los. We kregen het niet voor elkaar dat hij de test uitvoerde zoals hij hoort, en accepteerden uiteindelijk het komische aspect van dit onderzoek maar even.
Wat zal ik er straks weer van genieten om directer met patiënten te kunnen praten.
Femke Veldman, tropenarts in opleiding
«« Over de grens | Meer over Nalerigu, Ghana
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
