U bent nu hier:

Buitengewoon vervoer

Publicatie Nr. 28 - 08 juli 2009
Jaargang 2009
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1260

De 59-jarige D is diabeet en heeft een gigantische, zeer pijnlijke infectie rond scrotum, liezen, bovenbeen en onderbuik vanuit een intertrigo. Hij moet worden opgenomen. Na overleg met behandelend internist bel ik (huisarts) een ambulance.

Terug op de praktijk word ik gebeld door de meldkamer. De patiënt kan niet worden vervoerd omdat de broeders vrezen dat de patiënt van meer dan 140 kilo door de brancard zal zakken. Ik reageer verbijsterd: het is riskanter hem te laten liggen dan hem te vervoeren. Ik zeg dat ik het dan ook niet meer weet. Paniek! Hoe moet het nu met de patiënt en is dit wel allemaal mijn taak?

Na veel heen-en-weergetelefoneer en overleg met de manager van de ambulancedienst blijkt dat er een contract is met een verhuisbedrijf en dat ik alleen ‘even’ toestemming moet vragen bij Agis. Dit ‘even’ duurt weer een uur met als uiteindelijk resultaat een afwijzing. De verzekeraar weigert het buitengewoon vervoer te vergoeden; de patiënt moet de ‘verhuizing’ zelf betalen.

Ik bel het verhuisbedrijf weer af en zoek contact met de inspectie. Na een half uur krijg ik contact met de afdeling die klachten in ontvangst neemt: ik kan een meldingsformulier invullen op de website. En voor de vergoeding zou ik de Sociale Dienst kunnen proberen.

Uiteindelijk wordt de patiënt vier uur later vervoerd door vrijwilligers van het Rode Kruis. Die beschikken blijkbaar over een betere brancard en worden niet gehinderd door protocollen.

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (1)

"auto HA?"

E.J.E.M. Beekers, BLADEL - 11-07-2009 23:05

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd