U bent nu hier:

Wonderbatterij

Publicatie Nr. 37 - 10 september 2009
Jaargang 2009
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 1545

Je hebt zo van die patiënten met wie je iets bijzonders hebt. Zowel in negatieve als in positieve zin. Dit gaat over de laatste categorie.

Ze is een vrouw van tachtig jaar en we kennen elkaar al jaren. Ze gaat het liefst naar Drenthe op vakantie in een aangepaste bungalow. Als Drent begrijp ik heel goed waarom. Jaarlijks krijg ik een vrolijk kaartje, bijvoorbeeld van een stel boeren aan het werk op het hooiland met daaronder de tekst: Ik bin dol op wark’n, ’k kan d’r uur’n noar kiek’n. We delen de ervaring dat een knipoog van verstandhouding soms een beter medicijn kan zijn dan een juist gedoseerd pillenrecept.

Die pillenrecepten krijgt ze trouwens genoeg, want medisch is er van alles aan de hand. Suikerziekte, reuma, een stoma, onbegrepen slikklachten en de laatste tijd een achteruitgaand geheugen met onrust. De bloeddruk kan ook niet zonder een paar soorten pillen. Maar ze leeft tevreden met haar zorgzame man, de wereld overziend vanuit een rolstoel.

Toen op een gegeven moment het gehoor het liet afweten, werd er na veel dubben een duur gehoortoestel aangeschaft. De vergoeding viel tegen, maar het mocht een paar spaarcenten kosten. Dat was een paar jaar geleden. De laatste keer dat ik haar opzocht voor de griepvaccinatie, sprak haar man zeer enthousiast over de batterij van het gehoorapparaat.

Die ging al die tijd al mee. Toen ze eens aangaf dat het wat minder werd, verving hij de batterij. Een dag later gaf ze aan dat de oude toch beter was. Vanaf die tijd lijkt de oude batterij het voor eeuwig goed te gaan doen. We knipoogden naar elkaar. Zorg op maat, daar gaat het om.

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd