Ongrijpbare hersenen
| Publicatie | Nr. 47 - 19 november 2009 |
|---|---|
| Jaargang | 2009 |
| Rubriek | Hoofdredactioneel |
| Auteur | Ben Crul |
| Pagina's | 1939 |
Twee uitersten: geneeskundestudente Julia Franken die zich aan het begin van haar carrière verbaast over de neurologie: theoretisch geweldig maar in de praktijk frustrerend, want te beschouwend (De ongrijpbaarheid van de hersenen). Zij wil iets dóen en de ongrijpbaarheid van de hersenen zet wat haar betreft de neuroloog te vaak buitenspel.
Aan de andere kant een moedige Costijn van der Does. Ik ken hem als gedreven gynaecoloog. Een doener ook. Maar kort na het beëindigden van zijn carrière openbaarde zich bij hem de ziekte van Parkinson. Toen ik hem vroeg om zijn verhaal te vertellen en te tonen in de komende MCtv-uitzending over de ziekte van Parkinson (op 26 november en daarna ook ‘on demand’) zei hij direct maar moeizaam ‘ja’.
Moeizaam vanwege zijn dysartrie, het geringe stemvolume, de pauzes, de slikproblemen, maar zeker niet vanwege zijn wil om Julia Franken – maar ook u – de werkelijkheid en de impact van parkinson te laten zien. ‘Ik vind het heel belangrijk om dit te doen. Er is nog zoveel onbekendheid bij mijn vroegere collega’s over deze ziekte.’
Hij heeft gelijk, besefte ik toen ik afgelopen weekend de eerste multidisciplinaire richtlijn over parkinson doorlas (Parkinson is meer dan trillen). Volop voer voor ‘doe-dokters’. Zoals het juist titreren en het kiezen van medicatie in een steeds nauwer wordend therapeutisch raam, en daarbij geen stomme dingen doen als een parkinsonpatiënt moet worden geopereerd of een psychose krijgt.
Als huisarts alert zijn op vroege symptomen. Het al dan niet indiceren van spectaculaire stereotactische neurochirurgie. Alles en iedereen heeft – zoals bij veel neurodegeneratieve ziektes – met elkaar te maken. Om de groeiende groep parkinsonpatiënten in alle fasen van hun ziekte optimaal bij te staan, moeten de neuzen van de zorgverleners wel dezelfde kant op staan. Op de ok, in het verpleeghuis, thuis, op het werk, noem maar op.
U krijgt vroeg of laat te maken met een patiënt met parkinson en – heel belangrijk –- met zijn meelijdende partner. Sinds James Parkinson in 1817 de ziekte voor het eerst omschreef, kunnen we de ziekte weliswaar nog niet genezen, maar we kunnen wel met elkaar de klachten verminderen. Ooit zal ook onze columniste Julia erachter komen dat de juiste aanpak van chronische aandoeningen als parkinson een kwestie van doen is.
Ben Crul
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
