U bent nu hier:

Prettig consult met dodelijke afloop

Publicatie Nr. 03 - 21 januari 2010
Jaargang 2010
Rubriek Brieven
Auteur A.A. de Groot
Pagina's 130

Het praktijkperikel ‘Prettig consult met dodelijke afloop’ (MC 47/2009: 1948) gaf mij een katterig gevoel. Dit is niet verwonderlijk aangezien een suïcide altijd gevoelens van tekortschieten en eventueel schuld achterlaat bij nabestaanden en behandelaars.

De schrijver verzucht: ‘Hoe is het mogelijk dat ik dit niet heb zien aankomen’. Dat verwijst eigenlijk naar het idee dat een juiste inschatting van suïcidaliteit bijna altijd mogelijk zou moeten zijn. Dit is geenszins het geval; wij kunnen proberen om actief te vragen naar suïcidale gedachten, naar concrete middelen et cetera om tot een risicotaxatie te komen. Het pluis-/niet-pluisgevoel volstaat niet, waarbij ik de huisarts overigens niet van incompetent handelen beschuldig. Het lijkt mij dat de context waarin de suïcide plaatsvindt in het geheel niet aan de orde komt.

Ten eerste is de psychiater ‘eigenlijk klaar’ met de patiënt. Wat betekent dit? Verwijst het naar een vorm van tegenoverdracht van de psychiater? Een behandeling kan door de psychiater worden afgesloten, als deze tot een goed einde is gekomen. Ik denk dat het woord ‘eigenlijk’ verwijst naar iets anders, namelijk naar ‘niet uitbehandeld’, hetgeen blijkt uit ‘de vorm van psychotherapie’ die toch niet doorgaat. Als deze aanname klopt, kan de patiënt in een niemandsland belanden, waar de huisarts uiteindelijk verantwoordelijk wordt voor behandeling of nazorg terwijl een ander (psychiater of psychotherapeut) verantwoordelijk zou moeten zijn. Ten tweede is niets bekend over de sociale context waarin suïcide(-pogingen) meermalen in verweven zijn.

Meneer X kreeg zijn medicatie wekelijks, maar is de reden daarvoor de huisarts voldoende duidelijk gemaakt? Was er een ontslagbrief?

Ten slotte lijkt mij dat het ‘minder pillen’ voorschrijven, niet kan voorkomen dat een patiënt gaat sparen en zo alsnog aan voldoende middelen voor suïcide komt. Terzijde zij vermeld dat een maanddosering nortriptyline (Nortrilen) waarschijnlijk ook lethaal had kunnen zijn.

Rotterdam, december 2009

A.A. de Groot, psychiater/psychoanalyticus

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd