U bent nu hier:

Dit nooit meer (2)

Publicatie Nr. 07 - 18 februari 2010
Jaargang 2010
Rubriek Brieven
Auteur Wim van Geffen
Pagina's 318

Onder de kerstboom heb ik geboeid het bij Medisch Contact van 26 november bijgesloten boekje Dit nooit meer in één keer uitgelezen. Kippenvel!

Op de eerste plaats zeer moedig van de collega’s die hun verhaal op deze wijze wereldkundig hebben gemaakt. Maar met het lezen van de verhalen realiseer je je ook hoe flinterdun het verschil tussen ‘goed doen’ en ‘verkeerd doen’ is. En hoe de omstandigheden bepalend kunnen zijn voor fatale beslissingen.

Zelf ben ik ruim 15 jaar werkzaam geweest als forensisch arts, met veel arrestantenzorg in het pakket. Onbekende patiënten, vaak tot op het bot verslaafd, bij wie de normale lichaamssignalen worden gemaskeerd door de drugs. Arrestanten die onderhevig zijn geweest aan straat- of politiegeweld.

Slachtoffers van zedendelicten of soms gewelddadige verkrachtingen. De onzekerheid, vaak in de kleine uurtjes, of je alles voldoende hebt onderzocht en het juiste beleid hebt ingezet. Het gevoel soms door het oog van de naald te zijn gekropen.

Gelukkig is het mij nooit overkomen dat een patiënt door mijn falen is overleden. Maar het had zo maar kunnen gebeuren. Het lezen van het boekje maakt je nederig. Dit soort ‘incidenten’ kan iedereen overkomen. Artsen blijken ook maar mensen die fouten kunnen maken.

Wat mij betreft wordt dit boekje verplichte kost voor geneeskundestudenten. Niet als afschrikwekkend voorbeeld, niet om defensieve geneeskunde te bevorderen, maar wel om een andere realiteit van het artsenvak onder ogen te zien. En daar op een goede manier mee om te gaan. Collega’s, bedankt!

’s Hertogenbosch, januari 2010
Wim van Geffen, arts

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd