U bent nu hier:

Schrijven én uitvoeren

Publicatie Nr. 07 - 18 februari 2010
Jaargang 2010
Rubriek Hoofdredactioneel
Auteur Ben Crul
Pagina's 283

‘Wat niet wordt opgeschreven, bestaat niet’, maar ook ‘wie schrijft, die blijft’. We kennen deze wijsheden allemaal, maar we zijn niet allemaal trouw in de uitvoering ervan. Soms kan dat – zoals in de tuchtrechtelijke uitspraak van deze week (blz. 300: De noodzaak van een kennismakingsgesprek) – de dood tot gevolg hebben. Terecht hameren de tuchtcolleges op zorgvuldige verslaglegging en graag – zeker als er toch een landelijk EPD komt – op een uniforme plaats. Rubbish in, rubbish out, nietwaar? Als u het zelf al niet kunt lezen of vinden, kan een collega dat natuurlijk ook niet. Het hoofd van een dokter blijkt een heel slechte bewaarplaats voor – in principe – te delen informatie.

Ook voor minder cruciale zaken is opschrijven zinvol. Menigmaal spoor ik als hoofdredacteur mensen aan om wat ze in het hoofd hebben ook eens ‘op papier’ te zetten. Wat heb je aan borrelpraat en hear say? Wat heb je aan fraaie ideeën als je ze voor jezelf houdt? De papierfase is natuurlijk nog maar een opstapje.

Helaas zijn er hele volksstammen die na het opschrijven denken dat het af is. Kaftje erom, persberichtje, klaar. Meestal met bestemming onderste la. Even vrolijk beginnen ze dan aan een volgende schrijfklus. ‘Wie schrijft, die blijft’ wordt dan heel letterlijk genomen. Ja, hun baan houden ze zeker. Ik doel op beleidsmakers, adviseurs, richtlijnmakers, onderzoekbureaus et cetera. Met de komst van de tekstverwerkingsprogramma’s is het aantal uitgebraakte woorden explosief toegenomen. De ene na de andere nota of richtlijn ziet het daglicht.

Maar zoals Margot Fleuren e.a. op blz. 306 (Richtlijnen genoeg) schrijven, blijft het bij die nota of richtlijn. Dat is ook mijn ervaring. Doodzonde en ondoelmatig. Daarom zijn wij in 2008 via onder andere MCtv begonnen met het uitventen van multidisciplinaire richtlijnen. Inmiddels negen stuks. Voor het opstellen van richtlijnen is er wél budget, voor de implementatie ervan nauwelijks. Het is nog steeds leuren om euro’s voor onze manier van tussen de oren krijgen. Zelfs implementatiecommissies schrijven liever de zoveelste nota dan dat ze de koe bij de horens vatten. Misschien moet het schrijven van nieuwe richtlijnen even worden gestopt en het vrijkomende budget worden besteed aan het implementeren van de bestaande. Nee, geen zoveelste onderzoek of nota, maar gewoon eens dóen.

Ben Crul

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd