U bent nu hier:

Mexicaanse griep?

Publicatie Nr. 07 - 18 februari 2010
Jaargang 2010
Rubriek Praktijkperikel
Pagina's 297

Enkele dagen na een aangename vakantie in een Afrikaans land werd ik ziek met koorts. Dat is vervelend en bezorgt een schuldgevoel in verband met overbelasting van collega’s, maar schept ook de gelegenheid het medisch bedrijf van de andere kant te bekijken. Ik dacht: dit zal dan de Mexicaanse griep zijn, dus maar even uitzieken. De vierde dag echter nog steeds koorts en malaise, zodat ik via mijn huisarts in een universitair medisch centrum belandde voor nader onderzoek.

Na een thoraxfoto volgde labonderzoek. Bij het laboratorium aangekomen werden volgens protocol vragen gesteld, waarvan ik sommige niet ontkennend kon beantwoorden. ‘Hebt u gereisd?’ ‘Ja, maar dat is alweer negen dagen geleden en op je briefje staat alleen reizen korter dan een week geleden.’ ‘Hebt u koorts (gehad)?’ De baas werd gebeld en het antwoord was voorspelbaar: ze mochten me echt niet prikken. Dat moest op de Spoedeisende Hulp (andere kant van het ziekenhuis, naast de röntgen waar ik net vandaan kwam).

Als patiënt kreeg ik de vraag te beantwoorden: ‘Maar waarom mogen wij u dan wel prikken en zij niet?’ Na een tijdje wachten werd op de Spoedeisende Hulp toch bloed afgenomen, waarna ik de aandacht vestigde op de wenselijkheid het snel bij het laboratorium te bezorgen, want ik weet ook dat een malariatest snel moet worden bekeken. ‘Dat komt helemaal goed, mevrouw.’

De volgende dag een telefoontje van de behandelend arts: het bloed was toch te lang blijven staan op de Spoedeisende Hulp, zodat ze er niets meer mee konden. Of ik de volgende ochtend meteen terug kon komen om alles over te doen. Nu kon ik wel op het laboratorium worden geprikt waar dat de vorige dag niet kon. Ondertussen had ik door al dat heen en weer geloop tien keer zoveel mensen kunnen besmetten ware het een erg besmettelijke ziekte geweest. Gelukkig knapte de pneumonie op met de inmiddels gestarte antibiotica.

De Mexicaanse-grieptest viel negatief uit, maar dat was voorspelbaar op de zesde dag na het begin van de koorts.

Gelukkig hebben we 9000 huisartsen om 16,5 miljoen Nederlanders van de angst voor Mexicaanse griep af te helpen, maar wie helpt ziekenhuismanagers beleid te maken dat door de eigen werknemers wordt begrepen en niet ten koste van patiënten gaat?

Meer praktijkperikelen

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd