Bloedverlies en een harde buik
| Publicatie | Nr. 12 - 25 maart 2010 |
|---|---|
| Jaargang | 2010 |
| Rubriek | Praktijkperikel |
| Pagina's | 552 |
Twintig jaar na mijn artsexamen en elf jaar na mijn registratie als huisarts begin ik langzaam het idee te krijgen dat ik het vak enigszins beheers. Zo niet echter op een donderdagavond in maart. In de visiteauto ergens op het platteland werden wij met spoed geroepen naar het lokale asielzoekerscentrum. Er zou een 25-jarige vrouw onwel zijn geworden ten gevolge van grote hoeveelheden vaginaal bloedverlies, en zij zou klam aanvoelen. Meer informatie was er niet.
beeld: Corbis
Met in het achterhoofd de mogelijkheid van een miskraam met vasovagale verschijnselen spoedden wij ons erheen en waren wij binnen twaalf minuten ter plaatse. Aangekomen was er consternatie alom. Diverse Somalische vrouwen en kinderen liepen en riepen door elkaar, terwijl niemand de Engelse taal leek te beheersen. Een bewaker probeerde de rust te bewaren. Door het open raam keken enkele nieuwsgierige buitenstaanders naar binnen.
Op een bed lag een luid kreunende, forse Somalische vrouw met wie geen communicatie mogelijk bleek. Alleen de 14-jarige zoon van de buren kon een beetje vertalen, maar hij kreeg er ook niet meer uit dan dat de vrouw al een uur heftig bloedde, geen medicijnen gebruikte en niet wist of de bloeding op tijd was of dat ze mogelijk over tijd was. Ik besloot daarom de vrouw te onderzoeken. Ze voelde inderdaad klam aan. De tensie was echter goed en de buik voelde wel erg hard aan.
Nadat ik bijna iedereen had weggestuurd, besloot ik tot een vaginaal toucher. Daarbij kwam de aap uit de mouw: ik voelde een hoofdje. De vrouw was aan het bevallen, kennelijk zonder dat ze wist dat ze zwanger was. Over de leeftijd en conditie van het kind bleek geen enkele duidelijkheid te verkrijgen. Wel was er sprake van grote hoeveelheden meconium. Goede raad was duur en ook niet direct voorhanden; mijn laatste bevalling was meer dan twintig jaar geleden tijdens mijn coschappen geweest en op het platteland kan het even duren voordat een ambulance ter plaatse is.
In mijn hoofd repeteerde ik de handelingen. Hoofdje aanpakken, schoudertjes aanhaken, op de buik leggen, uitzuigen en vervolgens afnavelen… Na hoeveel minuten ook alweer?
En wat te doen als het kind zou blijven steken of niet zou ademen? En hoe zat het ook alweer met de placenta? De chauffeuse kreeg eerst opdracht de CPA te waarschuwen die direct twee ambulances op ons af stuurde, en wist vervolgens ergens uit de auto nog een oude verlostas te voorschijn te toveren met een voor haar en mij onbekende inhoud. Gelukkig vonden we ergens onderin iets dat leek op een uitzuigapparaatje, en twee blauwe plastic klemmetjes. Ook een dopplerapparaat kwam uit de tas, maar hoe werkte zo’n ding ook alweer?
Gelukkig was de ambulance snel ter plekke. Alleen hadden de broeders helaas net zoveel ervaring met bevallingen als ik. Ze hebben de patiënte met spoed naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis getransporteerd en daar is ze even later bevallen van een dysmature maar gezonde zoon van 2600 gram.
Eind goed, al goed. Maar hieruit blijkt eens temeer dat dokters ondanks hun opleiding en ervaring soms met hun mond vol tanden staan en door het oog van de naald kruipen. Misschien wordt het toch eens tijd voor een verloskundige bijscholing… En wie durft nog te beweren dat de zorg voor asielzoekers reguliere huisartsenzorg is?
Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (3)
"tja, kan me één en ander voorstellen; toch jammer dat het niet of nauwelijks meer in het reguliere onderwijs wordt gedoceerd.
Waarom wel stervensbegeleiding en geen bevallingen?
Zijn wij dan geen huis/familie-arts meer; zorg van wieg tot graf; levensloopgeneeskundige.
Helaas, het zij zo."
"een pracht verhaal; het doet me denken aan m.n eigen verlostas die al weer bijna 10 jr niet gebruikt wel klaar staat voor het geval dat....
eind goed al goed ?!"
"Ik ben het met haar oneens: het is reguliere huisartsenzorg, waaronder in mijn ogen ook zwangerschap en bevalling thuishoren!"
Best gewaardeerde docs
De Echte Coassistent
16-03-2011 |
De televisiereeks De Echte Coassistent volgt zes studenten geneeskunde tijdens hun coschappen in het Deventer Ziekenhuis. »»
Reacties: Plaats een reactie
Doc: Retourtje hiernamaals
15-03-2012 |
Retourtje hiernamaals is een documentaire over de veranderingen die mensen ondergaan nadat ze een bijna-dood- ervaring (BDE) hebben gehad. »»
Reacties: Plaats een reactie
Best gewaardeerde films
Film: Intouchables - Olivier Nakache, Eric Toledano
24-04-2012 |
Subliem acteerwerk in Intouchables, een op feiten gebaseerde film die bijna twintig miljoen Fransen naar de bioscoop trok. »»
Reacties: 2 reacties
Film: De goede dood - Wannie de Wijn
22-02-2012 |
‘Ik heb niks te maken met de dood. De dood is van jullie. Het sterven is van mij.’
Het klinkt hard, maar het komt er wel op neer voor de familie en vrienden van de ongeneeslijk zieke Bernhard, die besloten heeft om te sterven. »»
Reacties: Plaats een reactie
