Ga naar dashboard
U bent nu hier:

Zootje

Publicatie Nr. 29/30 - 22 juli 2010
Jaargang 2010
Rubriek Brieven
Auteur K.Y. Ho
Pagina's 1482-1483

Als radioloog blijf ik mij verbazen over de sneren die uitgedeeld worden binnen de medische wereld in een tijd dat we als één front de politiek te lijf zouden moeten gaan. Zo ook in Medisch Contact (MC 25/2010: 1175). Ik ben een absoluut voorstander van loon naar werken. De kortingen die toebedeeld waren aan de chirurgen, maar ook de anesthesiologen, oogartsen en anderen, waren en zijn schandalig. Maar mijn compassie met de beroepsgroep is tanend als ik niet alleen door de politiek word weggezet als luie graaiende medisch specialist, in casu radioloog, maar ook nog eens door mijn eigen belangenvereniging, in casu de heer Crul.

Beste meneer Crul, doe mij eens een baantje voor 50 procent, waarbij ik het gemiddelde inkomen van een chirurg kan binnenschuiven. Ik werk namelijk zestig à zeventig uur per week. Ik ontvang jaarlijks 25 mSv straling, wat mij een cumulatieve kans geeft om in twintig jaar te overlijden aan mijn vak van 1 op 20 tot 1 op 40, en daarvoor krijg ik inderdaad goed betaald. Is dat terecht? Dat weet ik niet en vind ik ook niet zo relevant. Als ik iemand tegenkom die een hogere omzet haalt, ga ik niet zitten kiften dat de ander minder moet omzetten, maar ga ik kijken hoe de ander dat geregeld heeft en hoe ik dat ook kan regelen. Dat vind ik een onderdeel van het ondernemerschap.

Kiften is niet zinvol. Veel belangrijker is dat we ons verenigen. Bij de Orde, bij de Stichting Bezorgd, of anderszins. Samen moeten we ten strijde trekken, om te voorkomen dat anderen onze protocollen bepalen. We moeten ons vak kunnen blijven uitoefenen vanuit onze eigen motivatie, loondiensters gelijk ondernemers, zonder dat deze idiote plannen van de politiek onze samenleving vele miljarden per jaar gaan kosten door gedemotiveerde medisch specialisten.

Hou dus op met kibbelen, verenig u en trek ten strijde!

Almere, juni 2010
K.Y. Ho, radioloog


Naschrift
Het stomste dat medisch specialisten in deze tijd kunnen doen, is zich uit elkaar laten drijven. Daar ben ik het mee eens en schrijf dat onder andere ook in het gewraakte hoofdredactioneel. Ik bekritiseer de beleidsgang rond specialisteninkomens van de afgelopen tien jaar en waarschuw voor het effect van gedemotiveerde artsen op de gezondheidszorg. Als voorbeeld van de – ook door de Orde verafschuwde – onrechtvaardige inkomensverschillen, leende ik een passage uit het prima redactioneel ‘Monkeys reject unequal pay’ van mijn collega en chirurg Pierik in het januarinummer van het Nederlands Tijdschrift voor Heelkunde. Niet om te kiften of te kibbelen, maar wel om het totale palet te laten zien. MC heeft een onafhankelijke podiumfunctie en zal op journalistieke wijze en met respect voor de belangen van de verenigingen steeds blijven berichten, maar zeker niet per definitie de belangen blind volgend. Veel collega’s waarderen gelukkig onze rol van ‘luis in de pels’.

Ben Crul, hoofdredacteur

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd