U bent nu hier:

Noodrantsoen berenburg

Publicatie 19 augustus 2010
Jaargang 2010
Rubriek Praktijkperikel

In een dronken bui had mijn patiënt drie tranen onder zijn oog laten tatoeëren. Hij betreurde de actie zeer, kon wel janken. Ik verwees hem naar de plastisch chirurg. De zorgverzekeraar wilde de ingreep niet vergoeden, maar het bedrag dat de patiënt dan zelf moest betalen – 400 euro – zou geen probleem zijn. Hij had het liggen en had het er graag voor over.

Een week later bleek het geld echter op. ‘Bij de dierenarts uitgegeven, want zijn hond was vergiftigd.’ En nu? Misschien kon ik het zelf doen. Ik belde de plastisch chirurg. Hij bekeek de foto’s op het scherm en gaf adviezen. Maar hij bespeurde kennelijk mijn twijfel en zei: ‘ach, ik opereer af en toe in Afrika, dan moet het ook bij jou in de praktijk kunnen.’ Geld hoefde hij er niet voor; hij vond het een sneu verhaal.

Op de afgesproken morgen was het in twintig minuten voor elkaar. De plastisch chirurg liep wat mank door de behandelkamer. Hij was pas geopereerd en kon toch geen volledig ok-programma draaien, dus hij maakte van de nood een deugd. Mijn patiënt had geen honorarium meegenomen. Ik denk dat hij zich amper bewust was van het ongebruikelijke van de situatie. Dat had ik gelukkig zien aankomen en ik had alvast een noodrantsoen berenburg gekocht. Ongetwijfeld ook heilzaam bij postoperatief herstel. Maar laat mijn patiënt dat niet horen.

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (1)

"prachtig verhaal
tth jansen uroloog geldrop"

T.t. Jansen, geldrop - 04-09-2010 19:50

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd