U bent nu hier:

De paal van de buurman

Publicatie 06 oktober 2010
Jaargang 2010
Rubriek Praktijkperikel

Het is drie uur ’s nachts en ik heb nachtdienst voor de chirurgie. Het is rustig en ik lig al een uurtje te slapen. Opeens gaat mijn pieper. ‘Met Janny van afdeling B3, je moet nu komen!’ ‘Wat is er dan, Janny?’ ‘Meneer Smit heeft ongelooflijk veel buikpijn! Je moet nu komen!’ ‘Waarom is meneer Smit opgenomen?’, vraag ik, terwijl ik mijn klompen aandoe en alvast richting de afdeling loop. ‘Met een gebroken heup geloof ik, maar nu heeft hij buikpijn, heel veel.’

Inderdaad hoor ik meneer Smit al vanaf de gang pijnlijk kreunen. ‘Hoe gaat het met u?’, vraag ik rustig. Meneer Smit kreunt door en geeft geen verstaanbaar antwoord. Als ik de dekens optil, zie ik dat zijn penis in een dwangstand naar rechts staat. Uit zijn penis komt een slangetje – zijn katheter – dat ik met verwondering volg.

Het slangetjes staat strak gespannen en loopt van de penis van meneer Smit om de infuuspaal van zijn buurman en daarna weer terug naar het bed van meneer Smit, waar de urinezak hangt. Als ik de urinezak van zijn haakje haal, vliegt deze bijna uit mijn handen, zwaait met een noodvaart om de infuuspaal heen en schiet dan richting meneer Smit, die een zucht van verlichting slaakt.

De verpleegkundige kijkt enigszins beschaamd naar de grond. Alsof ze wil zeggen: ‘Voortaan zal ik eerst even kijken en daarna in paniek bellen.’

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd