‘Eigen risico’

"Beter laat dan nooit las ik vandaag het Medisch Contact van 11 november 2010, jaargang 65, nr 45.

Op blz 2417 stond een praktijk perikel, waarop ik, uit hoofde van mijn voorgaande leven als hoofd van een PA lab toch wil reageren.

Het gaat hier om een boze patiente, en haar eveneens boze huisarts, wegens een slecht afgenomen uitstrijkje, waarvoor patiente na (te) lange tijd te horen had gekregen dat haar eigen risico voor 2008 alsnog belast werd met het te betalen bedrag. Zowel patiente als huisarts meenden dat het bevolkingsonderzoek gratis was, en dat zij die 30 euro wel beter kon gebruiken. De huisarts heeft zijn heil nu bij een ander PA lab gezocht.

Het slechte uitstrijkje, door de huisarts verricht, was niet beoordeelbaar. (PAP 0 = geen uitslag mogelijk). Om tot een PAP 0 uitslag te komen, moet het lab de middelen om het uitstrijkje te maken (gratis) aan de huisarts ter beschikking stellen (kosten secretariaat lab), de huisarts mag het strijkje vervolgens gratis retourneren, dan moet het in het lab administratief verwerkt worden (kosten secretaresse), vervolgens gekleurd (kosten analiste) en tenslotte beoordeeld worden door een cytologisch geschoolde analyste, die het hele preparaat moet doorkijken om met zekerheid te stellen dat het niet beoordeelbaar is. Het werk dat verricht moet worden voor een PAP 0 is evenveel als dat voor een PAP IV, of welke andere uitslag dan ook. Het is dan ook niet onredelijk om gewoon een rekening te sturen. In het algemeen betaalt de verzekering dit. Een tweede uitstrijkje moet uiteraard ook betaald worden. Gelukkig is mevrouw zo gezond dat dit ten laste van haar eigen risico kwam. Maar in plaats van meehuilen, zou mijn collega haar verteld kunnen hebben, dat 30 euro niet erg duur is als je daarmee erger kunt voorkomen, en hij had kunnen uitleggen dat het soms niet makkelijk is, zo’n uitstrijkje goed te maken, maar dat de werkzaamheden in het lab in elk geval toch moeten plaatsvinden – aan de buitenkant van het ingezonden materiaal is niet te zien of het goed is of niet.

En voordat beiden huilend bij dit lab wegliepen, was het misschien redelijk geweest te bedenken of de verzekering dit niet had laten liggen. Ik wil niet zeggen dat het lab hier geheel geen blaam treft, men had allicht kunnen proberen helpen uit te zoeken wat en of er iets mis was gegaan, maar nu is het dus, in de ogen van de huisarts en zijn patiente helemaal de schuld van het lab. Voordat ik stopte met mijn praktijk hadden wij wel eens een confrontatie met een huisarts, die eveneens vond, dat wij als lab die kosten maar moesten dragen. Ik hoop dat bovenstaande argumentatie toch een wat ander beeld werpt op het geheel.
"

Maria Sindram, patholoog in ruste, - 06-07-2011 12:57

"Het is zeer zeker netjes en patiëntvriendelijk van de huisarts om te trachten zijn/haar eigen nalatigheid (niet meeleveren van BVO-formulier) op te lossen. Wat mij tegen de borst stuit is dat de teneur van het stukje uitkomt op, m.i. onterecht, vingerwijzen naar o.a. een PA-lab.

Klaarblijkelijk heeft deze huisarts (en helaas velen met hem/haar) nog altijd niet in de gaten hoe belangrijk en patiëntgericht het is om niet alleen voor de financiele afhandeling maar ook voor een adequate diagnostiek van inzendingen naar een PA-lab het juiste en correct ingevulde formulier mee te sturen (met ten minste voldoende patiëntgegevens, klinische gegevens en naam inzendend arts). Patientenmateriaal dient met zorg bejegend te worden. Menselijke factoren!

Als secretaresse op een PA-lab heb ik in de financiele afhandeling van het uitstrijkje bij de zorgverzekeraar zeker geen inzicht, kan ik dus niets over zeggen. En ja, bij ons mogen/moeten de boeken inderdaad op een bepaald tijdstip gesloten worden. Juist om dit soort vervelende situaties te voorkomen zijn mijn collegae en ik nog altijd zo servicegericht dat we bij “vermoeden” van BVO bij de inzendend arts (als die al op het aanvraagformulier staat) gaan informeren naar een BVO-formulier (of het 14-cijferig registratienummer waarmee de declaratie valt of staat). Soms lukt dit alsnog, soms niet.

Alleen om deze reden van PA-lab veranderen lijkt mij wat kort door de bocht. Irritatie over het feit dat hij/zij het niet “geregeld” kreeg en over een kam geschoren werd met collega-huisartsen in een generaliserende mededeling over het niet goed invullen van formulieren etc. kan toch niet het enige zijn geweest.
Hopelijk doet de verandering de huisarts goed, misschien is hij/zij zelfs wel bij ons terecht gekomen. Zeer coulant van de patiente om de schade met de huisarts te delen."

Eke Roos, secretaresse afd. Pathologie - 29-11-2010 14:45