Ga naar dashboard
U bent nu hier:

Medici betrokken bij martelingen

Publicatie 27 april 2011
Auteur Reina Zijlstra

Medisch en psychologisch onderzoek bij negen ex-gevangenen van Guantánamo Bay in Cuba toont aan dat artsen en ander medisch personeel in dienst van het Department of Defense van de VS medisch bewijs van gerichte geweldpleging negeerden dan wel achterhielden.

beeld: Thinkstock beeld: Thinkstock

In een artikel in PLoS Medicine wijzen de artsen Vincent Iacopino en Stephen Xenakis op onlangs vrijgegeven VS-documenten, voorheen geclassificeerd, in combinatie met regeringsonafhankelijke publicaties, die laten zien dat artsen en ander medisch personeel een cruciale rol speelden bij controversiële ondervragingen in Guantánamo Bay.

Negen voormalige gevangenen die door de auteurs en drie andere artsen onderzocht werden na hun vrijlating, zijn tijdens hun gevangenschap gemarteld met ondervragingstechnieken als slaapdeprivatie, blootstelling aan extreme temperaturen, ‘waterboarding’ (gesimuleerde verdrinking), langdurige isolatie, gedwongen naaktheid, ernstige dreigementen, en in elkaar slaan, waarbij zij vaak het bewustzijn verloren en botbreuken opliepen.

Dit soort martelpraktijken werd in de jaren na 11 september 2001, in het teken van terrorismebestrijding ingezet onder het mom van ‘veilige, legale, verantwoorde en effectieve’ ondervragingstechnieken, waarbij medisch toezicht de ethische grenzen zou moeten bewaken (vastgelegd in de Torture Memos/Bybee Memo). Deze ondervragingspraktijken zijn in 2009 door president Barack Obama verworpen.

Het medische personeel dat de mensen tijdens hun gevangenschap behandelde, had op geen enkele manier de oorzaken van fysieke en psychologische symptomen achterhaald dan wel vastgelegd. Psychologische symptomen die zij constateerden schreven zij veelal toe aan persoonlijkheidsstoornissen en stressfactoren die gepaard gaan met opsluiting. Ondanks tijdelijke psychotische symptomen en hallucinaties zag het medisch personeel mishandeling als mogelijke oorzaak over het hoofd of negeerde dit. Het ging zelfs zover dat het psychologisch onderzoek dat zij deden, gebruikt werd om de zwakke plekken van de gevangenen vast te stellen, zodat men tijdens ondervragingen dit kon inzetten om de ondervraagde te ‘breken’.

Medisch en psychologisch onderzoek door onafhankelijke medici na hun vrijlating toonde wel een verband aan tussen de symptomen en de geclaimde mishandelingen en bij alle negen onderzochten werd depressie en/of PTSD (Posttraumatic Stress Disorder) geconstateerd. Geen van hen had voorafgaand aan de gevangenschap psychologische problemen, ook niet in de familie. De negen waren allen vanaf 2002 gevangengenomen voor een gemiddelde duur van zeven jaar.

De auteurs wijzen erop dat de bevindingen bij deze negen gevangenen wellicht niet generaliseerbaar zijn. De precieze omvang van de medeplichtigheid van het medisch personeel in Guantánamo Bay bij de martelingen zal pas duidelijk worden wanneer er grondig, onafhankelijk onderzoek plaatsvindt, mede naar relevante geclassificeerde informatie. De auteurs zijn van mening dat tot dan en het moment dat degenen die verantwoordelijk zijn voor de martelpraktijken daarvoor terecht worden gesteld, de ethische integriteit van medische en andere zorgdisciplines in het geding is.

Reina Zijlstra

Artikel in PLoS Medicine: Neglect of Medical Evidence of Torture in Guantánamo Bay: A Case Series

Editorial: Medical Complicity in Torture at Guantánamo Bay: Evidence Is the First Step Toward Justice

Meer lezen:

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Tijdschriftarchief | Nieuwsbrief

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd