''Samenwerken in de zorg gaat uiterst moeizaam''
Hulpverleners in de zorg kennen elkaar en elkaars werk niet, onderschatten of overschatten de behoefte van de patiënten aan informatie en alom heerst een eilandjesklimaat. Daardoor komt samenwerking niet van de grond. Het is zelfs zo slecht dat patiënten er onzeker van worden.
Dit stelt prof. Jean Pruyn in de oratie Op weg naar vanzelfsprekende samenwerking?! die hij vandaag uitspreekt aan de Universiteit van Tilburg. De sociaal-psycholoog vindt samenwerking noodzakelijk omdat bijvoorbeeld 'bij de behandeling van patiënten met hoofd-halskanker al twintig verschillende hulpverleners zijn betrokken'.
De samenwerking loopt nogal eens spaak. Uit onderzoek van de Consumentenbond blijkt dat patiënten regelmatig tegenstrijdige informatie van artsen en verpleegkundigen krijgen en dat zij steeds opnieuw hun verhaal aan de hulpverleners moeten vertellen. Daar komt bij dat de communicatie tussen hulpverleners verre van optimaal is en dat er zowel bij de hulpverleners als bij de patiënt een gebrek aan kennis is over wáár men voor wélke gezondheidsproblemen terecht kan. Dit leidt tot onzekerheid en angst bij de patiënt.
Pruyn noemt een aantal oorzaken voor de gebrekkige samenwerking. Ten eerste heerst er in de gezondheidszorg een eilandjesklimaat. De activiteiten van hulpverleners van verschillende disciplines, zowel in als buiten het ziekenhuis, zijn vaak gefragmenteerd en ongecoördineerd. Daarnaast kijkt iedereen te veel door zijn eigen bril en onderschatten of overschatten daarmee de behoeftes van iemand die ziek is. Pruyn: Iedereen denkt het zijne over wat de patiënt nodig heeft en hoe goede zorg eruit moet zien. Zo rapporteren professionele zorgverleners meer angst en depressie bij patiënten dan patiënten zelf, denken vrijwilligers en ex-patiënten dat patiënten méér behoefte aan informatie hebben dan patiënten zelf, terwijl hulpverleners juist weer te sceptisch zijn over informatiefolders.
Uit onderzoek van Pruyn naar de palliatieve zorg in Rotterdam blijkt dat gezamenlijk leren tot betere samenwerking en communicatie leidt. Hulpverleners die bijvoorbeeld samen casuïstiekbesprekingen houden, weten elkaar beter te vinden. Ook een soort dagboek voor de patiënt dat door alle hulpverleners wordt gebruikt, kan de communicatie verbeteren. Pruyn tekent bij deze initiatieven wel aan dat dergelijke verbeteringen zeer moeizaam gaan. Mooie initiatieven zoals lotgenotencontact beklijven slechts op enkele locaties.
Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?
| Datum | Titel | |
|---|---|---|
| ‘Klaag ziekenhuis aan om MoM-kunstheup’ | ||
| Helft ziekenhuizen plaatste schadelijke kunstheup | ||
| Beademen tegen hypertensie | ||
| IGZ wil onveilige operateurs uitsluiten | ||
| Minder trombo-embolie door aspirine | ||
| Toch private kankerkliniek in Boxmeer |
Lees- kijk- en uittips, cartoons, columns en andere interessante artikelen eenvoudig in je facebookoverzicht.
