Curaçao: geen hausse aan röntgenfoto’s voor bolletjesslikkers

27 januari 2003 - Huisartsen op Curaçao worden nog niet overspoeld met verzoeken om een röntgenfoto van patiënten die willen aantonen geen ‘bolita’s’ te hebben geslikt. De reden daarvoor kan zijn dat de douane op het vliegveld Hato een ‘schone’ röntgenfoto niet als doorslaggevend bewijs beschouwt. Huisartsen hebben een richtlijn opgesteld waarin staat dat zij medewerking aan het maken van een röntgenfoto zouden moeten weigeren.

Onlangs maakte het Algemeen Dagblad op Curaçao bekend dat passagiers die ervan worden verdacht bolletjes te hebben geslikt, binnen drie uur in een privé-kliniek een röntgenfoto kunnen laten maken om hun onschuld aan te tonen. Dit in de hoop dat ze daarna wel met het vliegtuig mee mogen. Maar deze week werd bekend dat twee passagiers met bestemming Schiphol ondanks een ‘schone’ röntgenfoto de toegang tot het vliegtuig werd geweigerd. Door te dreigen met een kort geding krijgen zij van de landelijke overheid de kosten van hun vliegticket terug. De kosten van de foto - 100 Antilliaanse guldens, ongeveer 50 euro - moeten ze wél betalen. Ook 600 gulden aan advocaatkosten zijn zij kwijt.

Twee van de drie ziekenhuizen op Curaçao weigeren pertinent om röntgenfoto’s te maken alleen om de douane te kunnen passeren. Het derde ziekenhuis, de Taamskliniek, stelt zich iets buigzamer op: ‘Wij werken niet mee aan het opsporen van bolletjes; dat is geen taak van de gezondheidszorg. Maar als een patiënt door de huisarts op medische indicatie is verwezen, krijgt hij zijn foto’, zegt algemeen manager K. Bade. ‘Dat is onze reguliere service’. Dat die service op ‘oneigenlijke' wijze kan worden gebruikt door een verwijsbrief van de huisarts te bemachtigen, kan het ziekenhuis niet tegengaan, aldus Bade.

Rob Spong, voorzitter van de Curaçaose Huisartsen Vereniging, zit met het probleem in zijn maag. Als arts is hij er uiteraard niet voor dat er verwijskaarten worden uitgeschreven zonder medische noodzaak. Er zijn ook juridische bezwaren, zo meldde hem zijn broer de Nederlandse advocaat Gerard Spong: de foto kan immers ook tot een positief resultaat leiden en dan zou de arts indirect meewerken aan de veroordeling van zijn patiënt.

De KNMG ziet het wat anders: 'Eigenlijk kan het niet, maar als je het ziet als een keuringssituatie, dan zou je het kunnen overwegen, alhoewel de inschakeling van een huisarts voor doorverwijzing toch ongepast is. De ‘vermoedelijke bolletjesslikker’ zou eigenlijk rechtstreeks toegang moeten hebben tot het onderzoek om daarmee het tegenbewijs te verkrijgen.'

Overigens vindt de KNMG het alleszins redelijk dat een ziekenhuis zelf afweegt of zij hun röntgenapparatuur ter beschikking stellen voor dergelijke doeleinden, tenzij het gaat om een individu met gezondheidsklachten die een onderzoek rechtvaardigen. Alles overwegend heeft Rob Spong een richtlijn opgesteld waarin staat dat huisartsen hun medewerking zouden moeten weigeren.
 
Veel praktisch nut zal die oproep niet hebben, maakt Spong duidelijk: ‘Er komen mensen met veel herrie je praktijk binnen, met vrienden bij zich, die je bedreigen en opzichtig hun pistool laten zien. Wat doe je dan? Dan geef je zo’n verwijzing natuurlijk. Wij zijn ook mensen! Hier zijn we niet voor opgeleid.’ Dat geweld een rol speelt, blijkt ook uit de ervaring van een arts die tot eind vorig jaar zélf röntgenfoto’s maakte: in zijn praktijk werd in december een molotow-cocktail naar binnen gegooid. Overigens moeten we niet overdrijven, vindt Spong: ‘Het komt niet zo vaak voor, in ieder geval niet alarmerend.’ << JV

Binnenkort verschijnt in Medisch Contact een serie artikelen over de Nederlandse Antillen.

Brieven

---

Curaçao: geen hausse aan röntgenfoto's voor bolletjesslikkers

De soapserie rond de "bodyscanner" (die nog steeds niet in gebruik is!) op de luchthaven van Curaçao is een typisch voorbeeld van een falend beleid van overheden. Reeds 14 jaar geleden toen ik mij als internist op Curaçao vestigde, werden om de haverklap bolletjesslikkers op mijn afdeling opgenomen om de cocaïne klinisch te verzamelen. Vanwege agressie en bedreigingen naar de verpleging toe werd in overleg met het Openbaar Ministerie besloten deze personen in de gevangenis te laten, bij afwezigheid van symptomen van intoxicatie. Nu 14 jaar later zijn we nog steeds bij af, aangezien onschuldige burgers gedupeerd worden omdat een reiziger niet in staat is zijn onschuld te bewijzen, afgezien nog van de absurde indicatie voor medische diagnostiek. Het is opmerkelijk dat deze problematiek zoveel aandacht krijgt, terwijl naar schatting een honderdvoudige hoeveelheid cocaïne via de haven van Rotterdam binnenkomt. Het is hoe dan ook onacceptabel dat hier geweld wordt angedaan aan de Antilliaanse rechtsstaat. Terwijl justitie normaliter dient te bewijzen dat iemand strafrechterlijk schuldig is, worden in dit geval onschuldige reizigers enkel en alleen op hun uiterlijk "veroordeeld" en belemmerd in hun bewegingsvrijheid, waarbij het nu nagenoeg onmogelijk voor hen is hun onschuld te bewijzen. Zolang de winstmarges exorbitant blijven is het vermoedelijk een illusie te denken dat wij ooit deze strijd tegen cocaine gaan winnen en blijft het de vraag of het wel zinnig is om zich te blijven verzetten tegen legalisering.

Auteur: KNMG

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

«« Meer nieuws

Medisch Contact op Facebook

Lees- kijk- en uittips, cartoons, columns en andere interessante artikelen eenvoudig in je facebookoverzicht.

Vind ik leuk :-)