U bent nu hier:

'Effect tbs-maatregel nooit onderzocht'

Dat zei prof. dr. C. de Ruiter, bijzonder hoogleraar forensische psychologie, vandaag in de Tweede Kamer tegen de parlementaire commissie die het tbs-stelsel onderzoekt. Ook prof. dr. J. Swinkels, bijzonder hoogleraar richtlijnontwikkeling in de geestelijke gezondheidszorg, erkende dat een toets nooit heeft plaatsgevonden. Hij ziet echter wel dat de cultuur om de effectiviteit te meten, verandert. Dat gaat volgens hem langzaam, zeker in de psychiatrie. De Ruiter meent dat het effect van tbs niet is af te lezen aan het recidivecijfer, dat volgens Justitie ongeveer 20 procent is. Ze vindt dat dit percentage een vertekend beeld geeft en de recidive eigenlijk hoger is. Er zijn namelijk veel tbs’ers meegeteld die een stoornis hebben die niet leidt tot herhaling, zoals mensen die hun kinderen hebben vermoord, aldus De Ruiter. Ook zijn tbs’ers in de cijfers meegenomen, die nooit meer vrijkomen, zoals zogeheten longstayers. De Ruiter meent verder dat mensen die hun kind hebben vermoord, niet in de tbs met dwangverpleging terecht zouden moeten komen. ‘Deze mensen hebben wel een stoornis en moeten worden behandeld, maar een gesloten setting is niet nodig. Het delict was sterk situatiegebonden.’ Volgens haar moet je de dure behandelplaatsen reserveren voor mensen bij wie de kans op herhaling groot is. De behandelbaarheid van daders is volgens De Ruiter moeilijk te bepalen. Toch vindt zij dat altijd behandeling moet worden ingezet, zelfs bij psychopaten, desnoods tijdelijk of op experimentele basis. Het onderscheid tussen ‘bad en mad’ dat sommige deskundigen maken, is volgens haar niet terecht. ‘Zelfs bij de gewetenloze personen is sprake van een neurobiologische stoornis.’ Verder pleitten de beide deskundigen voor een langere termijn om patiëntendossiers te bewaren. Dat is nu tot vijf jaar na ontslag uit een psychiatrisch ziekenhuis waar zij gedwongen waren opgenomen. Geesteszieke patiënten kunnen zo hun geschiedenis verdoezelen. Ook moeten behandelaars steeds opnieuw beginnen. Swinkels pleitte bij zware gevallen zelfs voor een onbeperkte bewaarplicht. De Ruiter maakte zich sterk voor een aparte opleiding voor mensen in de forensische psychiatrie. Zij moeten specifieke kennis, vaardigheden en een attitude hebben om met het gedrag van gestoorde criminelen om te gaan. Nu vinden ze dat ‘on the job’ uit en dat is niet goed voor de behandeling. De Ruiter en Swinkels vinden ook dat de kennis in de tbs-keten beter moet worden uitgewisseld. ANP

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

«« Meer nieuws

Medisch Contact op Facebook

Lees- kijk- en uittips, cartoons, columns en andere interessante artikelen eenvoudig in je facebookoverzicht.

Vind ik leuk :-)

Volg Medisch Contact op Twitter

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd