U bent nu hier:

Hippocrates & Co - Mara Simons

Mara Simons (pseudoniem) is coassistent. Maandelijks publiceert Medisch Contact online een bijdrage van haar. ‘De situaties die in dit leerproces ontstaan en de voelbare druk om te móeten presteren, kan ik niet onbeschreven laten.’ 

Lees ook:




    Vliegen

     |  ‘U als arts draagt een niet licht op te vatten verantwoordelijkheid’ »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Dat beloof ik

     |  En dan is het opeens klaar. Een halfuur geleden heb ik met drie befaamde woorden mijn geneeskundestudie beëindigd en ben ik bij de tik van de hamer bevorderd tot arts. »»
    Reacties: 3 reacties


    Afrika geen proeftuin voor coassistenten

     |  Met verbazing las ik de reactie van Ludi Koning op mijn column, waarin ze mij beschrijft als een op sensatie beluste coassistent, die oefent met doktertje spelen op weerloze Afrikaanse patiënten en zelfstandig organen uit lichamen trekt »»
    Reacties: Plaats een reactie


    De lege suikerpot

    De lege suikerpot  |  De suikerpot is leeg. Naast het witte potje staat een kan met thee, onaangeroerd. Want zonder suiker geen thee. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    De laatste dag

     |  Het lijkt er nu toch echt van te gaan komen. Na zeven jaar studie ga ik binnenkort mijn artsenbul halen. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Nacht

     |  Halfvier. Ik loop over de donkere gangen van het ziekenhuis. Klikklak, tikken mijn hakken, echoend over de tegels bij de hoofdingang. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Niet erg somatisch

    Niet erg somatisch  |  De jongen zit zwijgend op het bed. Zijn broer begint een verhaal tegen mij, dat ik niet versta. Anamnese afnemen blijft lastig in een taal waarin ik slechts ‘goedemorgen’, ‘heeft u diarree’ en ‘ik snap het niet’ kan zeggen. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Ei

    Ei  |  ‘We gaan een exploratieve laparotomie doen, kom!’ De clinical officer roept me vanuit de verte, als ik ’s ochtends het ziekenhuisterrein op loop. »»
    Reacties: 10 reacties


    ‘He is okay’

     |  Het meisje ligt in een plas bloed. Kleine rode riviertjes stromen over het vaalroze zeil. Ze is naakt, haar bolle buik steekt pijnlijk groot af bij haar magere benen. Het donkere kamertje waarin we staan ruikt naar een mengsel van zweet, urine en bloed. Welkom in Afrika. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Geschenk

     |  Het jongetje kijkt me met enorme blauwe ogen aan. Hij is een halfjaar oud en komt met zijn beide ouders naar de poli. Nee, de ouders wisten zelf eigenlijk ook niet precies waarvoor, het gaat prima met hun zoon. »»
    Reacties: 1 reactie


    Home sweet home

    Home sweet home  |  ...waar ik weet waar ik mijn witte jas moet halen en dat die standaard drie maten te groot is. Waar ik geen tijdelijk personeelskaartje heb met ‘co 16’ erop, maar mijn eigen badge met naam en foto. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Mijn lichaam en ik

    Mijn lichaam en ik  |  De meeste mensen praten graag over zichzelf. Een conversatie met een ander is alleen leuk als jij óók iets mag vertellen. Het fijnste is dan natuurlijk om te vertellen over welk leed je allemaal is overkomen. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Keelpijn

    Keelpijn  |  Na maandenlang bijwonen van overdrachten over VP-drains, HIPEC’s en Wertheim-Okabayashi’s, zit er vandaag een patiënt voor me met keelpijn. ‘Ik heb keelpijn’, zegt hij. »»
    Reacties: 1 reactie


    Meedoen

    Meedoen  |  Het gevoel van complete superioriteit van de gemiddelde chirurg is verbijsterend. »»
    Reacties: 3 reacties


    Ontzettend matig

    Ontzettend matig  |  De taal van de geneeskunde, als subtaal binnen de internationale wetenschap, is weer van een geheel ander genre. Het ziekenhuis heeft namelijk een eigen dialect weten te ontwikkelen... »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Waar laat ik een placenta?

     |  ‘Ik heb voor jullie een G6P3, 26+5, wat vind je?’ ‘Hm, dat wordt lastig. Een 26+5, ik weet het niet, ik zal even de NICU bellen.’ ‘Dan kunnen wij wel die G2P1 van 32+3 nemen. Deal?’ »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Eitjes

    Eitjes  |  ‘Ik wil graag mijn eitjes laten invriezen.’ Voor mij zit een vrouw van een jaar of dertig. Vierkante bril, strakke spijkerbroek, zwarte pumps en een grote handtas. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Roeping

    Roeping  |  ‘Ik wil gewoon heel graag mensen helpen en verzorgen. Het was eigenlijk toch wel een soort van roeping om dokter te worden.’ »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Niet van deze planeet

    Niet van deze planeet  |  ‘Is het druk op de afdeling?’ ‘Nou! Gekkenhuis!’ Als dit het gevoel voor humor van je arts-assistent is en de psychiater je na je eerste anamnese vraagt of je wel eens van medische psychologie hebt gehoord, weet je dat psychiatrie niet jouw vak wordt. Het geeft niet. Ik vermaak me prima. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Babinski

    Babinski  |  Ik heb mijn stethoscoop al in geen weken aangeraakt en weet nauwelijks meer hoe een souffle klinkt of een soepele buik aanvoelt. Hart-longen-buik-rectaal toucher? »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Punaise

    Punaise  |  Grote visite. In ganzenpas lopen we de zaal op, dokter B, de aios en ik. De aios neemt het woord bij bed nummer een. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Als het goed gaat, gaat het goed

    Als het goed gaat, gaat het goed  |  ‘Hoe komt dat mens godverdomme nou weer aan een ileus?’ De vaatchirurg had duidelijk al liever op de golfbaan gestaan, of in een skybox in de Arena bitterballen zitten wegknagen dan op de overdracht de wegkwijnende vrouwtjes op B2 te bespreken. »»
    Reacties: 1 reactie


    Op de ok

     |  Mijn handen wapperen in het luchtledige. Om mij heen loopt vijf man heen en weer, doelbewust, druk, alsof ze precies weten wat ze aan het doen zijn. Dat is waarschijnlijk ook zo. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Het is niet goed

    Het is niet goed  |  Niet om de hete brij heen draaien. Niet bagatelliseren. Geef ruimte voor emoties. Niet te veel praktische informatie. »»
    Reacties: Plaats een reactie


    Elevator pitch

    Elevator pitch  |  Het is tien voor acht op dinsdagochtend. Vier grijze, stalen liftdeuren staren me emotieloos aan. Dan, ‘pling’, daar is ie, de tweede van rechts. De deuren schuiven open en ik stap naar binnen. Welkom in de elevator pitch. »»
    Reacties: Plaats een reactie


Reacties op columns

    Heksenjacht - Marcel Levi

    Reactie: 'Marcel Levi schrijft dat ‘de beste manier om mensen te behoeden voor onzinnige en potentieel schadel...'     


    Verbied e-sigaret - René Kahn

    Reactie: 'Collega Kahn, maar twee jaartjes jonger dan ondergetekende late babybommer moet toch ook opgegroeid ...'     


    Het wilde mkb-westen -Eveline Knibbeler

    Reactie: 'Zoals zo vaak - weer - erg rake column van Eveline Knibbeler. IN het MKB is alles anders, en vooral ...'     


    Bittere pillen - Marcel Levi

    Reactie: 'Het is een van de consequenties van de vrije markt, wanneer een producent een schaars middel op de m...'     


    Jurkjes, hakjes en een glimlach - Eva Vogel

    Reactie: 'Goed gedaan collega Vogel, blijf trouw aan uzelf. Eens zal competentie genoeg zijn...'  »»
    Reacties: 3 reacties


Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd