U bent nu hier:

Olympische dokters

Meer dan negentig Nederlandse artsen en geneeskundestudenten hebben sinds 1900 deelgenomen aan de Olympische Spelen. Lees Meer

Nieuwste column

    Meevoelend

    Meevoelend  |  Het verpleeghuis betekent niet altijd kommer en kwel, maar de coassistent die deze week meeloopt hoort mij wel erg vaak zeggen: ‘zielig hè’ of ‘triest eigenlijk’ of ‘beetje hopeloos dit’ en aan het eind van de dag is ze zo overvoerd met ellende dat ze zich hardop afvraagt hoe ik het volhoud. »»
    Reacties: 1 reactie


Tuchtzaak

    Het gevaar van het eigen gelijk

     |  Dit item is beschikbaar als u bent ingelogd.
    Inloggen
     | Een uroloog wantrouwt de uitslag van pathologisch onderzoek bij een prostaatkankerpatiënt. Hij vraagt geen revisie aan, maar houdt vast aan zijn eigen diagnose. Waardoor de dood als een volslagen verrassing komt voor de patiënt en zijn vrouw.    


Webshop

                                               

Ga naar de shop »»

Macedonische methode nu onderbouwd

Publicatie Nr. 49 - 09 december 2011
Jaargang 2011
Rubriek Brieven
Auteur Cees Renckens
Pagina's 3057

Medisch Contact publiceerde een verslag van een conferentie waar de resultaten werden bekendgemaakt van een ‘op de Macedonische methode’ geënte therapie, de zogenaamde PEPT, bij posttraumatische dystrofie (MC 42/2011: 2534). Er zijn geen publicaties over, maar die zullen spoedig volgen.

Ik heb mij badinerend uitgelaten over de Hoogeveense collega’s, die met hun patiënten naar het ongeletterde kruidenvrouwtje Shinka reisden. Op films zie je Shinka kneden en draaien met het aangedane lichaamsdeel totdat ze de klik hoort. Daarna moet de patiënt het zieke deel weer gaan gebruiken. Er treden soms genezingen op. Ik vergeleek Shinka met de masseur-arts Mezger en betitelde hun therapie als kwakzalverij.

Ik sprak van: supranationale roem wegens therapeutische successen, geen publicaties in de vakpers, geen plausibele verklaring voor het werkingsmechanisme, associaties met kwakzalverij en volksgeneeskunde en de noodzaak een grote reis naar de verlossende therapie te maken. Ik had kunnen toevoegen dat er sprake is van ‘alles aus einem Punkt curieren’, want zij behandelt PTD net als MS of spasticiteit. Als de Nijmeegse aanpak met PEPT nu tot overtuigende publicaties leidt, dan valt uit mijn rijtje kwakzalvers-kenmerken een niet onbelangrijke weg.

Maar als het waar is, dat tegen PTD-patiënten alleen moet worden gezegd ‘niet te veel naar je lichaam luisteren’ en ‘blijven bewegen’, wat blijft er dan nog van dit ziektebeeld over? Dan is dit een ‘functional somatic syndrome’, vergelijkbaar met ME, chronisch whiplash-syndroom, fibromyalgie, bekkeninstabiliteit en dergelijke, waarbij ook geen anatomisch substraat is, afgezien van de funeste gevolgen van inactiviteit. Als wij medici ons zo hebben verkeken op PTD, dan zijn de successen van kwakzalvers gemakkelijk te begrijpen en dan is er veel iatrogene schade aangericht. Niet in de laatste plaats vanuit Nijmegen, waar die diagnose jarenlang zeer frequent werd gesteld. Zou het zo erg zijn?

Cees Renckens, vrouwenarts, Hoorn

Er zijn nog geen reacties bij dit bericht. Ziet u geen reactieformulier?

Volg Medisch Contact op Twitter

Best gewaardeerde docs

Meer documentaires »»

Best gewaardeerde films

Meer films »»

Deelnemende sites

Voor deze site(s) bent u ingelogd