Medicijnen in de verbrandingsoven

Publicatie	Nr. 27 - 01 juli 2009
Jaargang	2009
Rubriek	Praktijkperikel
Pagina's	1213

Zuinig opgevoed als ik ben – mijn moeder warmde zelfs oude thee op – stoor ik me aan de grootschalige vernietiging van onaangeroerde geneesmiddelen. Patiënten denken soms nog, naïef genoeg, dat de apotheker iets moois doet met overgebleven verpakkingen. Maar wij weten wel beter. Dat is natuurlijk correct en veilig en verantwoord, want er zal maar eens iemand onzichtbaar cyaankali in de blisters hebben geïnjecteerd. Zonde is het echter wel.

Daarom heb ik ruim een jaar geleden besloten op enkele vacante schappen in mijn archiefkast een klein geneesmiddelenredistributiecentrum te vestigen. Als internist ben ik niet gebonden aan farmaceutische regelgeving. Ik kan geen licentie verliezen die ik niet heb. Ik vraag mijn patiënten overgebleven verpakkingen mee te brengen, peuter het etiket met naam eraf, en geef het, met inachtneming van uiterste verbruikdatum, mee aan een volgende patiënt die het middel gebruikt.

Mijn patiënten vinden het een uitstekend initiatief waaraan ze van harte meewerken. Soms neem ik tijdens een consult dankbaar zestig dure pillen in ontvangst om ze bij het volgende alweer te kunnen uitdelen. Niemand trekt een vies gezicht (in mijn aanwezigheid althans), als ik ze verzeker dat het uitstekende middelen zijn die volstrekt onaangeroerd zijn gebleven door de vorige gebruiker.

Ik heb nu een jaar lang bijgehouden hoeveel euro’s er vanaf mijn schappen zijn bespaard. In totaal heb ik voor ruim 16.000 euro gerecirculeerd. Dat lijkt veel, en dat is het ook. Nu moet ik wel toegeven dat ik, als internist-oncoloog, nogal grossier in gepeperde pillen.

Capecitabine, aromataseremmers, soms een groeifactor, sorafenib en sunitinib zitten in mijn arsenaal. En dan loopt het snel op. Niettemin blijkt hieruit dat, met instemming van donoren en ontvangers, overgebleven geneesmiddelen een beter lot kunnen krijgen dan de verbrandingsoven van de apotheek.

Als iedereen iets dergelijks zou doen, zouden we miljoenen kunnen besparen. En daar kunnen we dan weer mooi dure geneesmiddelen van voorschrijven.

Lees ook:
>>Arts op matje voor redistributie medicijnen
>>Hergebruik geneesmiddelen geen oplossing
>>Geneesmiddelen hergebruikt

Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (8)

"Prachtig voorstel, daar loop ik ook vaak tegen aan. Jammer genoeg ontbreekt meestal de ruimte en zijn wij hiertoe niet bevoegd. Apotheken zouden medicatie kunnen beoordelen (onaangebroken verpakkingen), crediteren bij zorgverzekeraar en weer terug opnemen in hun voorraad.
Zie daar de bezuinigingen en het probleem van medicatiebewaking is ook van de baan. Nu wordt zelfs een middel dat dezelfde dag de deur uit is gegaan niet meer terug genomen en vernietigd!!!

"

B - 11-07-2009 09:23

"Ik hoop dat u na het uitgeven van medicatie ook de apotheek van uw patienten inligt over uw verstrekkingen, zodat de medicatiebewaking op deze middelen wel gewaarborgd blijft. Deze patientencategorie slikt immers over het algemeen wel meer geneesmiddelen dan alleen die geneesmiddelen die u verstrekt."

M. Maseland - 06-07-2009 13:41

"het is toch zonde van het geld inderdaad, wij artsen worden gekort maar de farmaceut strijkt het geld op. ik weet genoeg betere dingen te doen met dat geld. als het in nederland niet zou mogen, zijn er genoeg plekken in de wereld waar ze de medicatie helemaal niet hebben. maar hier zou de farmaceut en misschien apotheek proberen een stokje voor te steken. "

timon, Amsterdam - 04-07-2009 21:35

1 | 2