20 juni 2012
LHV blijft tegen eigen bijdrage voor HAP
De LHV blijft van mening dat er geen financiële drempel moet komen voor huisartsenzorg in de avond-, nacht- en weekenduren. De huisartsenvereniging is daarom tegen de invoering van een eigen bijdrage voor een bezoek aan de huisartsenpost of de invoering van het eigen risico voor huisartsenzorg.
beeld: Thinkstock
Dit stelt de LHV ondanks steeds luider klinkende roep uit het veld om een financiële drempel. Uit een enquête van de website HuisartsVandaag en de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen waarover deze week in Medisch Contact een artikel verschijnt, blijkt bijvoorbeeld dat 77 procent van de huisartsen voorstander is van de eigen bijdrage. Dit is ruim 10 procent meer dan in 2010. De helft van de huisartsen die voor een eigen bijdrage zijn, denkt dat deze een groot tot zeer groot remmend effect zal hebben op het gebruik van ANW-zorg. Ook de Taskforce Beheersing Zorguitgaven adviseert het kabinet een eigen bijdrage in te voeren voor een bezoek aan de huisartsenpost.
De LHV stelt dat een financiële drempel vroegtijdig ingrijpen door de huisarts in de weg staat en dat de patiënt later of helemaal niet meer naar de huisarts zal komen. Uiteindelijk leidt dit volgens de LHV tot ernstiger ziekzijn en duurder ingrijpen in bijvoorbeeld de tweede lijn.
Simone Paauw
Bron:
Lees ook:
- ‘Te snel naar de huisartsenpost’, Paul Giessen c.s., Medisch Contact 2009/6.
- Eigen bijdrage in de zorg (brief 4 juni 2012)
Ziet u geen reactieformulier? Reacties. (18)
"Onbegrijpelijk dat de LHV tegen de invoering van een eigen bijdrage voor HAP blijft. Is dit de beroepsvereniging die voor mijn belangen moet opkomen? Waar halen ze de argumenten vandaan?
Mensen hechten waarde aan hun gezondheid. Dat is te zien aan de vele bezoekers buiten kantooruren met kleine klachten die kunnen wachten. Het is zeer logisch dat mensen hier ook wel een eigen bijdrage voor willen betalen als ze echt ziek zijn. De LHV dreigt door haar houding het contact met de werkelijkheid te verliezen. Hopelijk gaat ze op deze manier ook veel leden verliezen. Het misbruik van de huisartsenposten loopt de spuigaten uit, op de posten waar de HAP gecombineerd is met de SEH en de triage door de HAP wordt gedaan, is het zelfs zo dat men gewoon komt binnenlopen, omdat men weet, dat men toch wel wordt gezien. Waarom zouden mensen nog bellen? Misschien moeten LHV-bestuursleden eens een weekenddag meelopen op een HAP en zien wat daar gebeurt. En wij maar proberen om onze patiënten in de dagzorg op te voeden. Blijkbaar vervreemdt de LHV zich van de achterban. De roep van de werkvloer is luid en duidelijk. Eigen bijdrage is onontkoombaar.
Huisartsen die ik hierover spreek vinden een eigen bijdrage (of beter nog: een eigen risico) onvermijdelijk.
Er moet iets gebeuren om het tij te keren. Het is anders financieel niet meer op te brengen. Verder doet het afbreuk aan mijn werkplezier en concentratie als ik voortdurend niet-spoedeisende zaken moet beoordelen.
De LHV is compleet ondemocratisch bezig, ik ben hierover als lid nooit naar mijn mening gevraagd. LHV-bestuur verdient extra diensten als straf."
"De argumentatie tegen eigen bijdrage "leidt volgens de LHV tot ernstiger ziekzijn en duurder ingrijpen in bijvoorbeeld de tweede lijn" komt mij uiterst zwakjes over, en ik kan mij niet voorstellen dat hier evidence voor is.
Op vakantie in Ierland logeerde ik toevallig bij een dienstdoende huisarts met B&B. Er zijn daar gewoon GEEN huisartsenposten, maar de dokter komt thuis, slechts zeer af en toe, met een hoog bedrag te betalen eigen risico. Hij wordt keurig thuis op gehaald met een dienstauto met chauffeur. Wat een enorme besparingen en verminderen van frustraties dit zou kunnen opleveren in Nederland. Dat hoef ik niet eens uit te rekenen."
"Er wordt gepleit voor onderzoek naar de doeltreffendheid van een eigen bijdrage voor de ANW-zorg. Hieraan zitten enkele kanten.
1. Doeltreffendheid in verminderen van de kosten. Dit hoeft niet te worden onderzocht, want als patienten een gedeelte meebetalen, dan zullen de kosten voor de verziekeraars afnemen. Dat is geen veronderstelling, dat is logica.
2. Doeltreffendheid in verminderen van de belasting, vooral voor de artsen. Dit is heel makkelijk te onderzoeken. Men hoeft slechts te bekijken in hoeverre de consumptie in ANW afneemt bij toenemende reisafstand tot de HAP. Boven een bepaalde grensafstand is het verbluffend hoe zo'n klein ongemak remt. Eigen bijdrage is een ongemak en ZAL remmen, aangenomen dat het boven een minimale grenswaarde ligt.
3 Kosten voor de praktijkhouder. Laten we niet vergeten dat de praktijkhouders de risicodragers zijn voor de kosten van de huisartsenposten en niemand anders. Niet de verziekeraars, niet de minister, niet de staat, zelfs niet de patienten, neen, de praktijkhouders worden gekort in hun dagtarief als de kosten in de ANW stijgen. Dit hoeft niet te worden onderzocht. Het is al gebeurd.
Ergo: onderzoek is niet nodig, eigen bijdrage is nodig. En hoog genoeg."
"Er wordt gepleit voor onderzoek naar de doeltreffendheid van een eigen bijdrage voor de ANW-zorg. Hieraan zitten enkele kanten.
1. Doeltreffendheid in verminderen van de kosten. Dit hoeft niet te worden onderzocht, want als patienten een gedeelte meebetalen, dan zullen de kosten voor de verziekeraars afnemen. Dat is geen veronderstelling, dat is logica.
2. Doeltreffendheid in verminderen van de belasting, vooral voor de artsen. Dit is heel makkelijk te onderzoeken. Men hoeft slechts te bekijken in hoeverre de consumptie in ANW afneemt bij toenemende reisafstand tot de HAP. Boven een bepaalde grensafstand is het verbluffend hoe zo'n klein ongemak remt. Eigen bijdrage is een ongemak en ZAL remmen, aangenomen dat het boven een minimale grenswaarde ligt.
3 Kosten voor de praktijkhouder. Laten we niet vergeten dat de praktijkhouders de risicodragers zijn voor de kosten van de huisartsenposten en niemand anders. Niet de verziekeraars, niet de minister, niet de staat, zelfs niet de patienten, neen, de praktijkhouders worden gekort in hun dagtarief als de kosten in de ANW stijgen. Dit hoeft niet te worden onderzocht. Het is al gebeurd.
Ergo: onderzoek is niet nodig, eigen bijdrage is nodig. En hoog genoeg."
"Het is een interessante discussie over het al dan niet rekenen van een eigen bijdrage voor bezoekers van de huisartsenpost (MC 25, 2012). De LHV is tegen omdat dit tot erger zal leiden. De huisartsen zijn in meerderheid voor. De “Taskforce Beheersing Zorguitgaven” adviseert een eigen bijdrage in te voeren ter beheersing van de kosten. Intussen stijgen die kosten tot een niveau dat niet kan worden verklaard door een toenemende spoedeisende ziektelast in de bevolking.
Ik heb de neiging de huisartsen te geloven. Maar voor beide standpunten is geen bewijs. Waarom niet een onderzoek naar wat de werkelijke effecten van het al dan niet heffen van een bijdrage zijn? Veel beleidsmaatregelen in de zorg zijn niet gebaseerd op kennis over de effecten maar op veronderstellingen. “Opinion based” in plaats van “Evidence based” gezondheidspolitiek. We kunnen er heel simpel achterkomen. Gewoon gedeeltelijk invoeren, bijvoorbeeld in een aantal provincies. En dan vergelijken wat de effecten zijn op de reguliere zorg en op aard van de zorgvraag. En op de kosten van de zorg. In de “gewone” geneeskunde is dat heel gebruikelijk. Weten wat de voor en nadelen zijn wanneer je iets nieuws gaat introduceren. Dat kan ook heel goed met nieuw beleid. En een dergelijk praktijkonderzoek betaalt zichzelf uit de inkomsten van de heffingen in de daaraan toegewezen delen van het land. Ter overweging.
"
| Datum | Titel | |
|---|---|---|
| Europese commissie houdt Diane-35 in de markt | ||
| Longartsen VUmc mijden longchirurgen | ||
| Einde isoleercel in zicht | ||
| Minister juicht website testmedicijnen toe | ||
| Werkgroep euthanasie bij dementie |
Tweets
MC op Facebook
